Taslağın gerekçesinde, ön ödemeli sözleşmelerde en önemli sorunlardan birisinin müteşebbislerin konut yapımı gibi yüzlerce tüketiciyle sözleşme imzalayarak piyasadan para toplamalarının oluşturduğuna dikkat çekilerek, sadece bankalardaki bu yetkinin ön ödemeli sözleşme yapısı içinde dolaylı olarak müteşebbislere verilmesinin paraların güvence altına alınması için teminat verilmesi zorunluğu doğurduğuna işaret edildi. Tüketiciye ikili teminat
Taslağın aynen yasalaşması halinde, teminat iki şekilde verilecek. Teminatlardan ilki, Türkiye'de ruhsat almış bir sigortacı ile kurulan ve sigortalısı tüketici olan bir sigorta sözleşmesi imzalanması yoluyla sağlanacak.
İkinci teminat ise Türkiye'de faaliyet göstermeye yetkili bir kredi kurumuyla (banka) yapılan, muhatabının tüketici olduğu ve ilk talep de ödeme garantisi veren teminat sözleşmesi yapılmasını kapsayacak. Böylece tüketici üçüncü kişilere karşı talep hakkı kazanacak ve müteşebbisin iflası halinde riskle karşılaşmayacak.
Teminatlar, sadece özel kampanyalarla iştirakçi toplanan hallerde geçerli olacak. Münferit bazı ön ödemeli sözleşmelerde ise geçerli olmayacak. Yine söz konusu teminatlar mal veya hizmetin bağlı krediyle satılması durumunda da aranmayacak.
Taslakta, ön ödemeli sözleşmeler yazılı şekil şartına bağlanıyor. Yazılı olma şartına uyulmadan kurulan sözleşmeler borçlar kanununun ilgili maddeleri kapsamında batıl olduklarından yazılı sözleşmenin bir örneğinin tüketiciye verilmesi de zorunluluk kapsamına alınıyor.
Tüketicinin uzun yıllar ödeme yapıp hiçbir edimde bulunmama ihtimalini engellemek amacıyla, mal veya hizmetlerin teslim veya ifasında süre sınırlaması getiriliyor. Buna göre, sözleşme süresi konut ve tatil amaçlı taşınmaz mallara ilişkin satım sözleşmelerinde 36, diğer bütün mal ve hizmet sözleşmelerinde ise 12 ayla sınırlı olacak.






