Rusya lideri Viladimir Putin'in hem ABD ve Avrupa'ya hem de Türkiye'ye attığı son gol, ABD'ye Orta Asya'da ağır bir darbe indirdiği gibi, Türkiye'nin enerji projelerine de aynı ölçüde zarar verdi. Ankara'nın ABD-İngiliz eksenli Orta Asya politikasında kayıplarını tahammül noktasının ötesine taşıdı.
Putin bir süre önce de, Burgaz-Dedeağaç boru hattı için Yunanistan ve Bulgaristan'la anlaştı. Türkiye yine devre dışı bırakıldı. Proje ile Rus kaynakları Türkiye'ye uğramadan Karadeniz'den Ege'ye akacak. Yani Rusya bir şekilde Akdeniz'e indi.
İki girişim de Türkiye'ye ağır darbe vurdu. Anadolu'nun enerji kavşağı olmasına yönelik strateji yara aldı. Hazar kaynaklarının Türkiye üzerinden Akdeniz'e akıtılmasında Rusya önemli bir koz elde etti. Yine doğalgazın Türkiye üzerinden Avrupa'ya aktarılması konusunda da Türkiye by-pass edildi.
İngiliz emperyal politikasının ürünü olan Bakü-Tiflis-Ceyhan hattını milli proje olarak kabullendiğimiz, enerji ve Orta Asya politikalarını bunun üzerinden yürüttüğümüz için olsa gerek, burnumuzun dibinde neler döndüğünü göremiyoruz. Yine Samsun-Ceyhan arasında boru hattı projesi geliştirerek aslında Rusya'nın inisiyatifine kalmış bir alanda varsayıma dayalı bir yatırıma giriştik. Bu basiretsizliklerimiz yüzünden yıllardır bir Orta Asya stratejisi geliştiremiyoruz. Bir gün İngiliz-Amerikan projesini, diğer gün İsrail projesini, bir başka gün Rus projesini yerli/milli strateji olarak yutturma hastalığından kurtulabilirsek, işte o zaman bizim de bir Orta Asya stratejimiz olacak.
Ancak mesele bu kadar değil. ABD, Rusya, Çin, Avrupa arasındaki Avrasya mücadelesinin en sert restleşmeleri yaşanıyor. Gözlerimiz Ortadoğu'daki mücadeleye odaklandığı için, aslında birbirini tamamlayan büyük kavgayı görmekte zorlanıyoruz. Dünya ekonomisinin geleceğin belirleyecek bu “büyük oyun” yeryüzünün hangi kamplara ayrılacağını, geleceğin savaş ve barış haritasını da belirleyecek. Irak'ın bölünmesi, Şii-Sünni mücadelesi, Kuzey Irak, Lübnan'ın iç karışıklıklara sürüklenmesi bu “büyük oyun”un küçük çatışma alanları. Ortadoğu'daki bunalım artarken, insanlık çok tehlikeli bir Avrasya mücadelesini izliyor.
Afganistan işgali, Kadife devrimler, ABD'nin Karadeniz sevdası, Kıbrıs'ın geleceği, AB'nin “AB-Akdeniz Birliği” projesi, ABD'nin Büyük Ortadoğu Projesi de “büyük oyun”un unsurları. İleride sadece Ortadoğu'da değil, Kafkaslar ve Orta Asya'da da çatışma/harita değişikliklerinin adresi bu. Mesele sadece kimin kaç varil petrol alacağı değil, enerji üzerinden yürütülen küresel paylaşım savaşı…
MİLLİ GAZETE -18 MAYIS 2007 CUMA (İBRAHİM KARAGÜL / Y. ŞAFAK)
Putin bir süre önce de, Burgaz-Dedeağaç boru hattı için Yunanistan ve Bulgaristan'la anlaştı. Türkiye yine devre dışı bırakıldı. Proje ile Rus kaynakları Türkiye'ye uğramadan Karadeniz'den Ege'ye akacak. Yani Rusya bir şekilde Akdeniz'e indi.
İki girişim de Türkiye'ye ağır darbe vurdu. Anadolu'nun enerji kavşağı olmasına yönelik strateji yara aldı. Hazar kaynaklarının Türkiye üzerinden Akdeniz'e akıtılmasında Rusya önemli bir koz elde etti. Yine doğalgazın Türkiye üzerinden Avrupa'ya aktarılması konusunda da Türkiye by-pass edildi.
İngiliz emperyal politikasının ürünü olan Bakü-Tiflis-Ceyhan hattını milli proje olarak kabullendiğimiz, enerji ve Orta Asya politikalarını bunun üzerinden yürüttüğümüz için olsa gerek, burnumuzun dibinde neler döndüğünü göremiyoruz. Yine Samsun-Ceyhan arasında boru hattı projesi geliştirerek aslında Rusya'nın inisiyatifine kalmış bir alanda varsayıma dayalı bir yatırıma giriştik. Bu basiretsizliklerimiz yüzünden yıllardır bir Orta Asya stratejisi geliştiremiyoruz. Bir gün İngiliz-Amerikan projesini, diğer gün İsrail projesini, bir başka gün Rus projesini yerli/milli strateji olarak yutturma hastalığından kurtulabilirsek, işte o zaman bizim de bir Orta Asya stratejimiz olacak.
Ancak mesele bu kadar değil. ABD, Rusya, Çin, Avrupa arasındaki Avrasya mücadelesinin en sert restleşmeleri yaşanıyor. Gözlerimiz Ortadoğu'daki mücadeleye odaklandığı için, aslında birbirini tamamlayan büyük kavgayı görmekte zorlanıyoruz. Dünya ekonomisinin geleceğin belirleyecek bu “büyük oyun” yeryüzünün hangi kamplara ayrılacağını, geleceğin savaş ve barış haritasını da belirleyecek. Irak'ın bölünmesi, Şii-Sünni mücadelesi, Kuzey Irak, Lübnan'ın iç karışıklıklara sürüklenmesi bu “büyük oyun”un küçük çatışma alanları. Ortadoğu'daki bunalım artarken, insanlık çok tehlikeli bir Avrasya mücadelesini izliyor.
Afganistan işgali, Kadife devrimler, ABD'nin Karadeniz sevdası, Kıbrıs'ın geleceği, AB'nin “AB-Akdeniz Birliği” projesi, ABD'nin Büyük Ortadoğu Projesi de “büyük oyun”un unsurları. İleride sadece Ortadoğu'da değil, Kafkaslar ve Orta Asya'da da çatışma/harita değişikliklerinin adresi bu. Mesele sadece kimin kaç varil petrol alacağı değil, enerji üzerinden yürütülen küresel paylaşım savaşı…
MİLLİ GAZETE -18 MAYIS 2007 CUMA (İBRAHİM KARAGÜL / Y. ŞAFAK)
