G20 ülkeleri arasında bu kez tam uyum sağlanamadı. G20’nin bundan önceki üç zirve toplantısında sağlanan uyumun tersine bu kez liderler, ülkelerin kendilerine uygun hızlarda ilerlemelerine ve ‘farklı ve kendisine özgü’ politikalar belirlemelerine razı oldu.
Bu sonuç, ekonomik toparlanmanın ülkelere göre ne denli değişken ve hâlâ kırılgan olduğunu ortaya koydu. Grupta yer alan zengin ülkelerle gelişmekte olan ekonomiler, önceliklerinin farklı olduğunu ortaya koymakla birlikte, büyümeyi yavaşlatmadan, borçları 2013’e kadar yarıya indirmek ve kredileri tıkamadan bankaların riskli davranışlarını denetleme konularında birleşti.
Bankalara vergi çıkmadı
G20 ülkeleri, krizden çıkışın maliyetini kapatabilmek için bankalara vergi getirilmesi ve bankalara daha sıkı sermaye kuralları uygulanması gibi konuları ülkelerin kendi kararına bıraktı. G20’nin eylül ayında Pittsburgh’da yaptığı son toplantıdan bu yana Yunanistan’ın borç sorunu, odak noktasını ülkelerin kamu finansmanında ortaya çıkan hasarlara yöneltti. İngiltere ve Almanya da, Yunanistan, İspanya, İtalya ve diğer küçük Avrupa ülkeleri gibi harcamaları kısma planları hazırladılar.
ABD ise bu konuda acele edilmemesini, büyüme desteklerinin aniden kesilmesinin ekonomiyi çökertebileceğini savunuyordu.
Avrupalı liderler, finansmandaki düzelmenin, büyüme için elzem olan güveni tesise edeceğine inanıyorlar. Avrupalı yetkililer, G20’de bütçe açıklarının kısılması yönünde çıkan görüş birliğini, tüm ülkelerin Avrupa’nın bakış açısını benimsediği biçiminde yorumladılar.
Avrupa Birliği’nin yazılı açıklamasında, “AB Toronto’ya açık-seçik bir gündemle gelmişti. Zirvenin vardığı sonuç da Avrupa yaklaşımı çevresinde yaygın bir buluşma olduğunu gösteriyor” denildi.
29 HAZİRAN 2010 / RADİKAL
