Her şey 14 Temmuz'da bir kız öğrencinin ev kirasını ödemediği gerekçesiyle ev sahibi tarafından kapı dışarı konulmasıyla başladı. Çadırda yaşamaya mahkum edilen genç kızın dramı aslında İsrail'de uzun süredir yaşanan sosyal adalet ve barınma sorununda bardağı taşıran son damla oldu. Özellikle orta ve alt gelir grubunun isyanı, ülkede her geçen gün daha fazla kişinin canını yakan hayat pahalılığı ve ekonomik koşulların iyileştirilmesine yönelik atılmayan adımlara karşı idi. Aslına bakarsanız, 'sosyal adalet' ve 'eşitlik ilkesi' İsrail'in kuruluş değerlerinin başında geliyordu. Ama son dönemde bu değerlerden halktan çok, belirli bir zümre yararlanır oldu.
İşte sistemin bu şekilde işleyişine karşı öfke ve karamsarlık, İsrail tarihindeki en etkili ve kalabalık protesto gösterilerini ortaya çıkardı. Son dört haftadır devam eden protesto gösterilerinde hafta sonları 400 bini aşkın protestocu sokaklara dökülerek haklarını aramayı aralıksız sürdürüyor. İsrail halkı, hükümet bazı düzenlemelere gitmeden pes edeceğe de benzemiyor.
Bir aydır sokaklarda kurulan çadırlarla hayat pahalılığını protesto edenler taşradan da destek aldı. Eylemi tüm ülkeye yaymak isteyen göstericilerin 20 farklı merkezde düzenlediği protestolara 75 bin dolayında kişi katıldı. Bazı internet siteleri bu rakamı 100 bin olarak verdi. Geçen cumartesi gecesi, başta Tel Aviv'de olmak üzere üçüncüsü düzenlenen protestolara 400 binden fazla kişi katılmıştı.
SABAH / 15 AĞUSTOS 2011
