ABD 130 bin asker bulundurduğu ve 87 milyar dolar daha harcamaya hazırlandığı Irak'ta bataklığa gömülürken, her gün daha çok Amerikan vatandaşı yoksullar ordusunun saflarına katılıyor. ABD Başkanı George W. Bush'un 2004'te yeniden seçilmesi önündeki en büyük engeli belki Irak'tan çok ekonomi oluşturuyor.
ABD'de, Bush'un başkanlık koltuğuna oturduğu Ocak 2001'den beri işsizler ordusuna 3 milyon Amerikalı katıldı. Geçen yıl 1.7 milyon Amerikalının daha katılmasıyla yoksulluk sınırı altında yaşayanların sayısı 34.6 milyona ulaştı. Bu, yaklaşık 280 milyonluk nüfusun sekizde biri. Üstelik 13 milyondan fazlası çocuk. Aslında Amerika sanayileşmiş ülkeler arasında en kötü çocuk yoksulluğu ve yaşam beklentisi oranlarına sahip.
31 milyon Amerikalı 'gıda belirsizliği' içinde. Anlamı, sonraki öğünün nereden geleceğini bilmemeleri. ABD Tarım Bakanlığı, bunların 9 milyonundan fazlasını 'gerçek açlık çekenler' kategorisine koyuyor. Anlamı, 'gıda yokluğu dolayısıyla rahatsızlık veya acı çekenler.' Üstelik bunlar iki yıl önceki veriler.
Karne uygulaması
Yoksulluğun arttığının diğer göstergesi, federal yönetimin yardım programındaki son çare olan yiyecek karnesine talebin artması. Yiyecek karnesi kullanan Amerikalı sayısı, Bush iktidara geldiğinden beri 17'den 22 milyona çıktı. Ancak ayda yaklaşık 160 dolar değeri olan bu karnelerin başka geliri olmayan bir ailenin yiyecek ihtiyacını karşılaması imkânsız. 'Gıda belirsizliği' içindeki 10 milyon Amerikalı ise karneden bihaber yaşıyor.
Kuyruğa giriyorlar
Açlığın salgın gibi yayıldığı eyaletlerden biri Ohio. Bush'a oy vermesinden beri, eyalet, üretim sektöründeki her altı işten birini kaybetti. 200'e göre yüzde 18'lik artışla eyaletin 11 milyonluk nüfusunun 2 milyonunun yiyeceğini hayır kurumları karşılıyor. Bunlardan biri de, Logan kentindeki bir metodist kilisesinin gıda kileri. Logan'da bedava gıda dağıtımı saat dokuzda başlıyor, ama insanlar saatlar öncesinden kuyruğa giriyor, oto-mobiller şafak sökerken yüzlerce metrelik bir sıra oluşturuyor. Müzmin yoksulların eski püskü otomobilleri ile birkaç ay öncesine dek kendini orta sınıf addeden kulubün yeni üyelerinin gıcır gıcır otomobilleri tepelerden Logan'a iniyor. Araçları olmayan komşularıyla yolculuk ediyor.
Orta boy kamyonetinin direksiyonundaki Dan Larkin, çalıştığı zücaciye firmasının bir yıl önce kapanmasının ardından faturalarını ödemekte zorlanmış. İşsizlik fonundan aldığı yardım altı ay önce bitmiş. Fedakârlık yapabileceği tek yer market faturaları. Dan ve eşi, altı yaşlarındaki kızlarını düşünerek daha az yiyor. "Burası olmasa masaya yiyecek koyamam" diyen Larkin, kdünyanın tek süpergücünün vatandaşı olmanın ironilerini dile getiriyor: "Dünyanın en çok petrole sahip ikinci ülkesine 87 milyar dolar yolluyorlar ve kendi vatandaşlarını doyurmayı beceremiyorlar."
Öfkeliler
Üç kızından birini 10 yıllık Chevrolet minibüsüne koyup gelen Karin Chriss de öfkeli: "Washingtondakiler biraz aşağıya inip kaç kişinin bu sıralara girdiğini görsün." Kileri yöneten Dannie Devol da "1980'lerden beri bu hizmeti veriyoruz ama hiç böyle talep olmamıştı" diyor.
Eski başkan Theodore Roosevelt'in 1930, Lyndon Johnson'ın 1960'larda kurduğu sosyal yardım sistemleri kırpılırken, kalan son parçayı 1996'da Bill Clinton götürdü. Yoksul ve işsizlerin sosyal güvenlik ödemelerine zaman sınırlaması getirildi ki, insanlar iş bulmaya mecbur kalsın. O dönemde ABD ekonomisi büyüdüğünden yardım alan 12 milyon kişiden 7 milyonu az para ödenen ve sosyal güvencesi olmayan işlere koşuldu. Kriz döneminde işten ilk atılanlar onlar oldu.
Radikal 04.11.2003
İşte Bush'un Amerika'sı...
