Türkiye'nin AB macerasında en fazla zorluk çıkartıyor gibi görünen Fransa'nın soy kırım iddiasından, daha doğrusu tarihi bir itirafta bulunmaya zorlayan taleplerinde son ana kadar ısrar etmesi ile Türkiye'nin paranteze alınmak istenmesi arasında doğrudan bir ilişki mevcut. Uluslararası sistem nezdinde 'tarihi hata itirafı'na icbar edilen Türkiye'den bir tür akit yenilemesi istenmektedir. Bir diplomasi argümanı olarak Türkiye'nin itirafçılığa zorlanması ilk değil.
Aslında Fransızların son anda ortaya attıkları "soy kırım itirafı" talebinin bizden başka AB görüşmeleri ile alakasını kuramayan da yok. Fransa'nın yapmak istediği, o günkü dünya sisteminin patronlarınca Türkiye'nin Osmanlı mirasını ve misyonunu reddetmesi karşılığında uluslararası sistemde bir yer verilerek kendi hinterlandına yabancı hatırasız ve hafızasız bir toplum olmaya razı edilmiştir. Fransa AB sürecinde Osmanlı dönemi ile ilişkili bir olayı gündeme getirerek itirafa zorlamak, yani bir tür akit yenilemek istiyor. Dünyada soykırımın en son üzerine yapışacağı bir millete yüz kızartıcı bu teklif her itiraf gibi her şeyden önce aşağılayıcıdır.
Nitekim Alman Dışişleri Bakanı Fischer'in Bild gazetesindeki makalesinde, Türkiye'nin Avrupalılığını ispatlama babında, oluşumunda Müslümanlık kadar Hristiyanlık'ın da katkısı olduğunu savunması ile Fransızların Başbakan Erdoğan'a "hepimiz Bizansın çocuklarıyız" anlamında telkinde bulunmasının ayak üstü sarf edilmiş sözler olmadığını kavramak için diplomasi uzmanı olmaya gerek yok.
16.12.2004 /AKİF EMRE / YENİŞAFAK
MİLLİ GAZETE 17.12.2004
Türkiye itirafçılığa zorlanıyor
Türkiye bir kez daha itirafçılığa zorlanmaktadır. Geçmişte Türkiye'den, Osmanlı geçmişinin hata olduğunu itiraf etmesini isteyenler bu kez, İslami geçmişinin bir hata olduğunu itiraf etmesini istemektedir.
