'Katillerin dolaşmasına canımız sıkılıyor'

BİR CANA İKİ CAN İSTENDİ 2 Temmuz 1993'te meydana gelen Sivas olaylarında dumandan zehirlenerek ölen şenlik iştirakçilerinin sayısı 33'tü. Bu insanlardan her birine karşılık 5 Temmuz 1993'te Başbağlar'da birer can alındı. Ayrıca Ankara DGM, Sivas olaylarının sorumlusu olduğunu öne sürdüğü 33 kişi hakkında iki kere idam kararı verdi. Böylece Madımak Oteli'nde hayatını kaybeden şenlik iştirakçilerinden birisi için 2 can istendi. SİVAS'IN HESABI SORULDU! TİKKO mensubu Ermeni asıllı Garbis Altınoğlu liderliğindeki grubun yayın organı olan "Emeğin Bayrağı" adlı gazetenin 23 Temmuz 1993 tarihli sayısının baş sayfasında "Sivas katliamının hesabını soracağız" pankartının ön plana çıkartıldığı bir gösteri fotoğrafı yer alıyordu. Söz konusu resmin yanındaki sütunda ise, büyük puntolarla "Sivas'ın hesabı soruldu" ifadesi yer alıyordu. ARAMA YAPILMADI İlk olarak yakalanan ve daha sonra serbest bırakılan sanık, Başbağlar'a yakın köylerden militanlar tarafından seçilerek toplandıklarını ve daha önceleri de çeşitli örgütlere yardım ve yataklık yaptıklarını itiraf etmişti. Bu kişiler, birçok köy adı veriyorlardı. Doktor Baran ve ekibinin bu köylerde büyük prestij kazandığını ve çok sayıda sempatizanının bulunduğunu kaydediyorlardı. Söz konusu sanıklar serbest bırakılıp sırra kadem bastıktan sonra, güvenlik güçlerinin bu köylere baskın düzenlememesi dikkatlerden kaçmamıştı. Başbağlar Katliamı'nın 12. yıldönümünde görüştüğümüz Başbağlar Köyü Yardımlaşma ve Dayanışma Derneği Başkanı Şerif Gül, katil sürüsünün yakalanmamasının acılarını iki katına çıkardığını ifade etti. Kanlı katillerin Başbağlar'ı haritadan sildiğini, 191 evi yakarak 33 kişiyi şehit ettiğini belirten Gül, geride yüzlerce yetimin kalmasına sebep olan katillerin aramızda dolaşmasına isyan ediyor. Gül, hâlâ cevapsız kalan yüzlerce sorunun kafaları kurcaladığını anlattı. YETİM BÜYÜDÜLER Şerif Gül, Başbağlar katliamının geride bıraktığı 300'e yakın yetim ve dul insana da dikkat çekti: Başbağlar Katliamı'nın geride bıraktığı çocuklar, yetim büyüdüler. O günlerde 1, 2, 3, 5, 7, 10 yaşlarında olanlar bugün katliamı konuşma ve anlama yaşındalar. Onlar şimdi birer delikanlı veya genç kız. Ama babasız büyüyen ve sık sık arkadaşları tarafından "Babana ne oldu?" sorularına muhatap kalan çocuklar, "Babasız büyümenin ne demek olduğunu biz çok iyi biliyoruz. Bizi babasız bırakanlardan hesap sorulmaması, yüreğimizi yakıyor" diyor. Başbağlar Katliamı 12.yılında - SALİH BİLİCİ VAKİT 07.07.2005