Birkaç gündür gazete sayfalarında meslek liselerinin dramını anlatan o kadar çok haber çıktı ki...Kartal İmam Hatip Lisesi’nden Muhittin Keskin bunlardan biri. İmtihanda sözelden sadece bir soruyu pas geçmiş, geri kalan tüm cevaplar doğru. Çok büyük başarı. Her genç gibi onun da rüyası var. Hedefi Boğaziçi Üniversitesi’nde ‘Uluslararası İlişkiler’ okumakmış.
Onun için bu hedef Kaf Dağı’nı aşmak kadar zor, hatta imkansız. Bütün sorulara doğru cevaplar verse de durum değişmeyecekti. Dünyanın hiçbir yerinde bu kadar adaletsiz yarış yoktur herhalde. Şimdi çaresiz başka bir okulla yetinecek. Sistem doğru işlese ve başarılı olan öğrenci ayrıma tabi tutulmaksızın ödüllendirilseydi, Muhittin Keskin hedeflediği okula rahatlıkla gidebilecekti. Bütün bunlara rağmen Keskin’in ‘İmam hatipli olduğum için pişman değilim’ sözü ne kadar dokunaklı! Bu örnekleri çoğaltmak mümkün.
Güngören İmam Hatip Lisesi’nden Nihal Altuntaş’ın durumu da farklı değil. Sorulara verdiği doğru cevaplar olağanüstü başarısına işaret ediyor, onun da birkaç yanlışı var, o kadar. Fakat hedefinin önünde dağ gibi katsayı engeli var, delip geçmek mümkün değil, aşmak da... O da çaresiz kaderine razı. Benzer dramların Anadolu’nun çeşitli yerlerinde yaşandığı muhakkak. YÖK’ün adaletsiz katsayı uygulaması kim bilir nice hayalleri suya düşürdü, hedefleri tarumar etti. İmam hatip alerjisi nedeniyle tüm meslek liselerini budayanlar, bu haberleri okuyunca acaba neler hissetmişlerdir, doğrusu merak ediyorum. Yıllardır faal olan imam hatiplerden bu ülke ne zarar gördü, sorusuna kim tatmin edici cevap verebilir?
Mustafa Ünal / Zaman / 31/07/2005
İmam hatiplinin dramı...
ÖSYM Başkanı önceki gün uzun uzun yeni ÖSS sistemini anlattı, ancak batı cephesinde değişen bir şey yok. Meslek liselerinin önüne konan katsayı duvarı yeni dönemde de sürecek, bu okullarda okuyan öğrenciler ne kadar başarılı olurlarsa olsunlar, soruların tümünü de doğru cevaplasalar alanları dışındaki okullara yerleşebilmeleri mümkün değil.
