On kişinin altısı Bush'a inanmıyor

Başkanın sorunları yeni değil. Altından kalkması zor olan bu sorunlar, bu yaz oğlunu Irak'ta kaybeden bir annenin, Cindy Sheehan 'ın önayak olduğu savaş karşıtı kampanyayla başladı. Önceleri Beyaz Saray, acılı annenin protestosunu önemsemedi. Beyaz Saray'ın kurmayları, Sheehan'ın basının ilgi odağı olduğunun ve kamuoyunda savaş karşıtlığını yaygınlaştırdığının farkına varamadılar. Bir süre sonra Başkan Bush, tam Irak'a ilişkin tutumu konusunda savunmaya geçip yurt çapında, ulusal bir destek kampanyası başlatmak üzereydi ki Katrina felaketi yaşandı.

Yönetimin bu doğal felakette yaraları sarmakta gecikmesi, puan toplamaya çalışan Bush'a olan kamuoyu desteğini daha da azalttı. Tüm bunlara bazı Beyaz Saray yetkililerinin yargılanması, başka skandallar da eklenince zor durumda bir başkan için sahne hazırlanmış oldu. Irak'ta her geçen gün artan ölü sayısı, Bush'a olan güveni minimum seviyelere indirdi.

Destek yüzde 34'e düştü

Kamuoyu araştırmalarına göre Bush'a destek verenlerin, inananların oranı yüzde 34'e düştü. Bu da sokaktaki 10 kişiden altısının Bush'un dürüst ve saygın bir başkan olmadığını düşündüğü anlamına geliyor. Aynı araştırmalar, Irak konusundaki tartışmanın büyüdüğüne de işaret ediyor. Senatörler, Kongre üyeleri -hem Cumhuriyetçiler, hem Demokratlar- yönetimin savaş politikasından uzak durmaya, hatta bu politikayı eleştirmeye başladılar. Demokrat senatörler Patrick Leahy, Edward Kennedy, John Kerry ve John Edwards savaş politikasını eleştirdiğinde, yönetim onlara karşı umursamaz davranabiliyordu. Ancak geçen hafta Senato'daki Cumhuriyetçilerden de bir darbe geldi. Ve yönetimin kendi partisinin senatörlerini, Demokratlar'a yaptığı gibi görmezden gelmesi mümkün değil.                                                                   Savaş nedeniyle oluşan kamuoyu tepkisinin 2006 yılında yeniden seçilme şanslarını azaltacağı konusunda kaygılanan Cumhuriyetçiler işe çare arıyor. Bunu yaparken de ilk iş olarak Senato'da Demokratlar'ın inisiyatifini ellerinden alarak yeni bir yasa çıkardılar. Bu yasaya göre Beyaz Saray bundan böyle her üç ayda bir Irak'a ilişkin gelişme raporları hazırlayacak. Ve 2006, ABD'nin Irak'a kontrolü devredişi konusunda önemli bir geçiş süreci olacak.                                                                                                                   Eleştiriler artarken Başkan da yardımcısı da tartışmada dizginleri yeniden ellerine geçirebilmek için hamle yaptılar. İkisi ve sözcüleri, yönetimi eleştirenleri ''Irak'ta görev yapan birliklere ihanet eden sorumsuzlar'' olarak nitelendirdiler. Muhaliflerini, tarihi yeniden yazma konusunda dürüst olmamakla, Irak'ı terorizme kurban etmeyi ve ABD halkının güvenliğini feda etmeyi göze almakla suçladılar.                           

 

Halkın eleştiri hakkı...

Bu tartışmanın akışını tersine çevirmek için vakit çok geç gibi görünüyor. Buna kanıt arıyorsanız Cumhuriyetçi Senatör Chuck Hagel 'in Beyaz Saray'a yönelik şu sözlerinde bulabilirsiniz:

"'Bush yönetimi şunu anlamalıdır ki her ABD'linin Irak politikamızı eleştirmeye, sorgulamaya hakkı vardır. Ve yine hiçbir Amerikalı, politikamız konusunda bizimle aynı görüşte değil diye şeytan olarak görülmemelidir. Hükümetinizi sorgulamak milliyetçiliğe aykırı bir şey değildir. Tam tersine hükümetinizi sorgulamamak milliyetçilikle bağdaşmayan bir durumdur.''                 Hagel'in bu sözlerinin ardından Demokratlar'ın önde gelen isimlerinden, savaş yanlısı Kongre üyesi John Murtha 'dan da çok sert bir eleştiri geldi. Geçen haftaki açıklamaları manşetlere taşınan Murtha, yönetimi yaylım ateşine tuttu. Savaşın hayal dünyası içinde kaybolan bir politika haline dönüştüğünü söyleyen Murtha, artık Irak'taki birlikleri ''eve'' getirmenin zamanının geldiğini söyledi. Tabii bu olmayacak. Ama ortada olan bir şey var. O da yönetimin bu tartışmada kontrolü kaybetmiş olduğudur. Ve bundan böyle savaşın nasıl süreceğine ilişkin parametreleri belirleme konusundaki yeterliliğini kaybettiğidir.                                         Halkın güvenini kaybetmek önemli bir şey. Ancak Kongre'ye seçilmiş üyelerin -ki bunlara Bush'un partisinden olanlar da dahil- koltuk kaygısı nedeniyle yönetime muhalif tavır takınmaları, Beyaz Saray'ın başının ciddi anlamda dertte olduğunu gösteriyor.                                                                                

(Jordan Times, Ürdün, 22 Kasım)