Osmanlı İmparatorluğu'nun Balkan ülkelerinden çekilmesinden bir asırdan fazla bir zaman geçti. Osmanlı İmparatoluğu her ne kadar bölgeden askerlerini çektiyse de birçok noktada hâlâ varlığını koruyor.
Kültürü, dini, dili ve sosyal yaşantısıyla varlığını koruyan bölgedeki köyler, Osmanlı'nın son kalesi olarak mevcudiyetini sürdürüyor.
İşte bunlardan biri de Müslüman Türk nüfusun yoğun olduğu Romanya'nın Dobruca bölgesindeki Köstence'nin Bayramdede Kasabası'na bağlı Başpınar köyü. Başpınar'ı Romanya'daki diğer yerleşim birimlerinden ayıran en önemli özellik, köyde sadece Türklerin yaşıyor olması. Köy fizikî ve sosyal özellikleri bakımından tipik bir Anadolu köyünü andırıyor. Başpınar köyünü Anadolu köylerinden ayıran fark ise hasret, gurbet ve vatan özlemi. Ziyaret ettiğimiz Başpınar köylüleri her bakımdan Anadolu insanına benziyor. Giyim kuşamları, çeşmeleri, evleri, camisi ve hayvanlar için yapılan su yalakları ile İç Anadolu Bölgesindeki köylerin özelliklerini taşıyor. Köylüler, içlerindeki hasret ve misafirperverlik duygusunu, Türkiye'den gelen ziyaretçileri çiçekler, türküler ve şarkılarla karşılayarak gösteriyor.
İşte bunlardan biri de Müslüman Türk nüfusun yoğun olduğu Romanya'nın Dobruca bölgesindeki Köstence'nin Bayramdede Kasabası'na bağlı Başpınar köyü. Başpınar'ı Romanya'daki diğer yerleşim birimlerinden ayıran en önemli özellik, köyde sadece Türklerin yaşıyor olması. Köy fizikî ve sosyal özellikleri bakımından tipik bir Anadolu köyünü andırıyor. Başpınar köyünü Anadolu köylerinden ayıran fark ise hasret, gurbet ve vatan özlemi. Ziyaret ettiğimiz Başpınar köylüleri her bakımdan Anadolu insanına benziyor. Giyim kuşamları, çeşmeleri, evleri, camisi ve hayvanlar için yapılan su yalakları ile İç Anadolu Bölgesindeki köylerin özelliklerini taşıyor. Köylüler, içlerindeki hasret ve misafirperverlik duygusunu, Türkiye'den gelen ziyaretçileri çiçekler, türküler ve şarkılarla karşılayarak gösteriyor.
YILLAR GEÇTİKÇE HASRET ARTIYOR
Başpınar Köyü Muhtarı Memet Sabahattin, kendisinin ve burdaki diğer Müslüman nüfusun duygularını şu cümlelerle anlatıyor: "Romanya hükümeti bize iyi davranmasına rağmen kendimizi burada çok yalnız hissediyoruz. Kendimizi bedenden kopan bir organ gibi görüyoruz. ÖzlemimiziTürkiye'den gelen soydaşlarımızın kurduğuTuna Vakfı yetkilileri bir nebze gideriyor. Büyüklerimiz bizlere buraların bir zamanlar Osmanlı İmparatorluğu egemenliğinde olduğunu ve Osmanlı askerlerinin at koşturduğunu anlatıp duruyorlardı. Bu sohbetlerde hepimiz gözyaşlarına boğuluyorduk. Anavatan Türkiye'yi çok merak ediyoruz. Çok özlüyoruz. Romanya devleti ile aramız iyi. Herhangi bir sıkıntı ile karşılaşmıyoruz. Ama bu bizim Türkiye'ye olan özlem ve hasretimizi gidermiyor."
Başpınar Köyü Muhtarı Memet Sabahattin, kendisinin ve burdaki diğer Müslüman nüfusun duygularını şu cümlelerle anlatıyor: "Romanya hükümeti bize iyi davranmasına rağmen kendimizi burada çok yalnız hissediyoruz. Kendimizi bedenden kopan bir organ gibi görüyoruz. ÖzlemimiziTürkiye'den gelen soydaşlarımızın kurduğuTuna Vakfı yetkilileri bir nebze gideriyor. Büyüklerimiz bizlere buraların bir zamanlar Osmanlı İmparatorluğu egemenliğinde olduğunu ve Osmanlı askerlerinin at koşturduğunu anlatıp duruyorlardı. Bu sohbetlerde hepimiz gözyaşlarına boğuluyorduk. Anavatan Türkiye'yi çok merak ediyoruz. Çok özlüyoruz. Romanya devleti ile aramız iyi. Herhangi bir sıkıntı ile karşılaşmıyoruz. Ama bu bizim Türkiye'ye olan özlem ve hasretimizi gidermiyor."
VAKİT - 10 ARALIK 2005 CUMARTESİ
