Türkiye'de ilk olarak 1987 yılında Hamitabat Çevrim Santralı'nda ''513 milyon metreküp'' olarak kullanılmaya başlanan doğalgaz tüketiminde her geçen yıl artış yaşandı; 2005 yılına gelindiğinde 25 milyar metreküp doğalgaz tüketildi. Ve bu süreçte enerjide stratejik hatalar yapılarak gelecek ipotek altına alındı.
Türkiye, kaynağı kendisinde olmayan hammaddeden yani doğalgazdan elektrik üretme yanlışını ısrarla sürdürdü. Elektrik üretiminde oluk oluk para akıtılarak ithal edilen doğalgazın payı giderek arttırıldı ve tamamen dışa bağımlı hale gelindi. 2004 yılında dünya elektrik üretiminin ''yüzde 40'a'' yakını kömür ile gerçekleştirildi. Bu oranın 2020 yılında ''yüzde 50'' lere yaklaşacağı tahmin ediliyor. Kömür, dünyada 240 yıllık rezerv ömrü ile de en güvenilir yakıt olarak değerlendirilirken Türkiye'de son 5-6 yılda elektrik üretiminde kömür kullanımı yarı yarıya düştü. Türkiye'de elektrik üretiminde kömürün payı 1998 yılında yüzde 40'larda iken 2004 yılında yüzde 22'lere indi. Türkiye topraklarında yaklaşık 10 milyar tonluk kömür rezervi bulunduğunu belirten uzmanlar, enerjideki dışa bağımlılığı azaltmak için yeni enerji planlamasında şu rakamlara işaret ediyor: Yüzde 45 yerli kömür, yüzde 15 doğalgaz ve petrol, yüzde 30 hidrolik, yüzde 5 nükleer, yüzde 5 diğer (güneş, rüzgâr vs.).
Rusya-Ukrayna arasında yaşanan bir günlük kriz, doğalgazda depolamanın önemini gündeme getirirken Türkiye bu konuda da gerekli adımları atmadı ve ülkede stok için henüz bir depolama tesisi bulunmuyor. Yalnızca TPAO ve BOTAŞ tarafından 2 adet proje yürütülüyor. Türkiye'deki ilk doğalgaz depolama tesisi projesi, ''Kuzey Marmara ve Değirmenköy Doğalgaz Yeraltı Depolama Tesisi'' adını taşıyor. TPAO'nun Silivri'deki doğalgaz sahasında yer alan tesisin doğalgaz depolama kapasitesi 1.3 milyar metreküp olarak projelendiriliyor. Türkiye'nin bir diğer gaz depolama tesisinin ise Tuz Gölü'nde yapılması düşünülüyor. Rusların yoğun ilgi gösterdiği depolama tesisi inşaatının en az 10 yıl sürmesi bekleniyor.
