Uluslararası kuruluşlar, işgalin başlangıcından bu yana sayıları 200'ü aşan Iraklı akademisyenin karanlık biçimlerde öldürüldüğünü doğruluyor. Öldürülenlerin büyük bölümü şu veya bu şekilde işgale karşı çıktığı bilinen kişiler ve çoğu bu yönde açık bir tutum sergilemelerinin ardından öldürülüyorlar.
İçlerinde bilim insanlarından, coğrafya, tarih ya da Arap edebiyatı profesörlerine değin çok sayıda branştan kişi bulunuyor. Suikastları hiçbir örgüt ya da kurum üstlenmezken, sorumlu olarak henüz tek bir kişi dahi tutuklanmamış durumda. BM Üniversitesi'ne göre, Irak'ın yükseköğrenim kurumlarının yüzde 84'ü ya yakılmış ya da talan ve tahrip edilmiş halde. Oysa ülkenin en önemli zenginliğinin eğitimli halkı olduğu biliniyor.
Bu sistemli saldırıların kritik hedefi, Irak'ın tarihsel birikiminin, aklının ve laik geleceğinin güvencesi olarak görülen aydınların yok edilmesi yoluyla ülkede işgale karşı direnişinin, bugün ve gelecekte kimliksiz kılınmasını sağlamak. Aydınları direnen bir ülke teslim alınamaz; teslim alınamayan bir ülkede direniş güçlenir. Bu tersten de okunabilir.
Diğer yandan, konuyla ilgilenenlerin ısrarla vurguladığı bir başka nokta daha var: İşgalciler, Irak'ın gelecekte de özgür ve egemen bir ülke olmasının zeminini ortadan kaldırıyor. Yalnızca işgalcilerle işbirliğine yatkın unsurların yaşam hakkının olduğu bir ülkede, işgalin sona ermesi durumunda ''bağımsızlığı'' kimlerin sağlayacağı sorusu havada kalmaktadır. Bir ülkenin aydınlarının birer birer ortadan kaldırıldığı bir süreçte, bunun nedenleri üzerinde daha fazla durulması gerekiyor.
Konuyla ilgili olarak uluslararası kamuoyunu bilinçlendirmek ve Irak halkıyla bir dayanışma inşa etmek üzere harekete geçen bir dizi aydın ve örgüt, ''Iraklı akademisyenleri kurtarmaya yönelik acil çağrı'' başlıklı bir imza kampanyası yürütüyor.
MİLLİYET -10 MAYIS 2006 ÇARŞAMBA
