ABD’deki yeni muhafazakârlık, mimarı olduğu savaşla çehre değiştirdi: Irak’ta düzen yok, halk kaçıyor, muhafazakârlar kayıtsız.
Yeni muhafazakârlar dış politikaya odaklandı ve Irak savaşını savunarak, liberallerde küçümsedikleri her şeye sarıldılar. Davalarında birer Bolşevik gibi gerçeğe gözlerini öyle kapattılar ki, Saddam Hüseyin sonrası ortamın karmaşıklığını öngören tüm istihbaratı bastırarak ideal bir savaş sonrası Irak güvencesi verdiler.
En keskin ironi, sivil düzen ihtiyacına karşı kayıtsızlıklarıydı. Savunma Bakanı Yardımcısı Paul Wolfowitz, barışı kurup sürdürmek için yüz binlerce asker gerekeceğini söyleyen Genelkurmay Başkanı Eric Shinseki’yi açığa aldı. Irak’taki ilk ABD yetkilisi Jay Garner da Irak polisini eğitmek ve düzeni kurmak için devasa gayret gösterilmesi çağrısı yaptı ve görevden alındı. Saddam’ın devrilmesinden sonra yağma olayları tahmin edilenden çok daha geniş ölçekte Irak’ı sararken, Savunma Bakanı Donald Rumsfeld ‘Olur böyle şeyler’ dedi. Yaşayabilir bir Irak ihtimalini darağacına gönderen üç kelimeydi bu.
Şimdi, orta sınıf Amerikalıların karışıklıklardan sonra kentlerden kaçtığı gibi, orta sınıf Iraklılar da kaçıyor; üstelik ülkeden kaçıyor. Geçen cuma New York Times’taki bir haber sarsıcıydı: Sabrina Tavernise, Iraklıların yüzde 7’sinin, yani orta sınıfın dörtte birinin sadece son 10 ayda pasaport çıkarttığını bildiriyordu…. Vaktiyle darmadağın olmuş New York banliyösü Bronx’u liberal zırvanın anıtı olarak gösteren ideologlar, şimdi kendi takıntılarının inşa ettiği başka bir anıta bakabilirler: Oluk oluk kanın aktığı ve insanların akın akın kaçtığı Bağdat’a...
26.5.2006 / HAROLD MEYERSON / THE WASHİNGTON POST / RADİKAL
Yeni muhafazakârlar dış politikaya odaklandı ve Irak savaşını savunarak, liberallerde küçümsedikleri her şeye sarıldılar. Davalarında birer Bolşevik gibi gerçeğe gözlerini öyle kapattılar ki, Saddam Hüseyin sonrası ortamın karmaşıklığını öngören tüm istihbaratı bastırarak ideal bir savaş sonrası Irak güvencesi verdiler.
En keskin ironi, sivil düzen ihtiyacına karşı kayıtsızlıklarıydı. Savunma Bakanı Yardımcısı Paul Wolfowitz, barışı kurup sürdürmek için yüz binlerce asker gerekeceğini söyleyen Genelkurmay Başkanı Eric Shinseki’yi açığa aldı. Irak’taki ilk ABD yetkilisi Jay Garner da Irak polisini eğitmek ve düzeni kurmak için devasa gayret gösterilmesi çağrısı yaptı ve görevden alındı. Saddam’ın devrilmesinden sonra yağma olayları tahmin edilenden çok daha geniş ölçekte Irak’ı sararken, Savunma Bakanı Donald Rumsfeld ‘Olur böyle şeyler’ dedi. Yaşayabilir bir Irak ihtimalini darağacına gönderen üç kelimeydi bu.
Şimdi, orta sınıf Amerikalıların karışıklıklardan sonra kentlerden kaçtığı gibi, orta sınıf Iraklılar da kaçıyor; üstelik ülkeden kaçıyor. Geçen cuma New York Times’taki bir haber sarsıcıydı: Sabrina Tavernise, Iraklıların yüzde 7’sinin, yani orta sınıfın dörtte birinin sadece son 10 ayda pasaport çıkarttığını bildiriyordu…. Vaktiyle darmadağın olmuş New York banliyösü Bronx’u liberal zırvanın anıtı olarak gösteren ideologlar, şimdi kendi takıntılarının inşa ettiği başka bir anıta bakabilirler: Oluk oluk kanın aktığı ve insanların akın akın kaçtığı Bağdat’a...
26.5.2006 / HAROLD MEYERSON / THE WASHİNGTON POST / RADİKAL
