Tuzla'daki varil skandalının hemen ardından Çevre Yasası'nda yapılan değişiklik kimseyi memnun etmedi. Çevre mühendisleri, yapılan değişikliklerin yönetim ve uygulamadan sorumlu idarenin, nasıl bir aymazlık içerisinde olduğunu net olarak gösterdiğini savundular.
10 yıl TBMM Çevre Komisyonu'nda, 1 yıl boyunca da TBMM Genel Kurulu'nda bekleyen ''Çevre Yasası'nda değişiklik yapılmasına dair yasa tasarısı'' 25-26 Nisan 2006 tarihlerinde Meclis'te görüşüldü. Her maddesinin büyük önem taşıdığı tasarı, maddeleri bile okutulmadan acele ile birçok değişiklik önergesi ile yasalaştı. Çevre Mühendisleri Odası yapılan değişiklikle ilgili çekincelerini şöyle sıralıyor:
* 1983 yılında yayımlanan Çevre Yasası'ndaki ''kirleten-öder'' prensibi değişmedi.
* Hatta kirletene bu eylemine devam etmek için ek süreler verildi.
* Sürdürülebilir çevre, kaynağında azaltma, geri kazanma, biyolojik çeşitliliğin korunması gibi ilkeler yasa içine özensiz bir şekilde monte edildi ancak özüne yansıtılmadı.
* Bu konuda eğitim alan tek meslek grubu olan ''çevre mühendisi'' ifadesi kullanımından kaçınılarak ''çevre görevlisi'', ''çevre ve orman uzmanı'' gibi ne anlama geldiği belli olmayan muğlak ifadeler kullanıldı. * Anayasanın tanıdığı eşitlik ve çevre hakkı ilkelerine temelden aykırı maddeler barındırıyor.
* Bakanlığın sorumluluğunda bulunması gereken çevrenin korunması ödevi sivil toplum kuruluşlarına, meslek odalarına ve yurttaşlara, denetleme görevi diğer kamu kurumlarına devredilirken tüm yetki bakanlıkta, Bakanlar Kurulu'nda veya Yüksek Çevre Kurulu'nda tutuldu.
CUMHURİYET -5 HAZİRAN 2006 PAZARTESİ
