Haberleşmenin dinlenmesine ilişkin ilk yasal kuralın 4422 sayılı Çıkar Amaçlı Suç Örgütleriyle Mücadele Yasası'nda yer aldığı kaydedilen kararda, telefonla haberleşmenin dinlenmesine ilişkin son yasal düzenlemenin ise 5271 sayılı Ceza Muhakamesi Yasası'nda (CMY) yapıldığı belirtildi. Bu yasanın sınırlı hallerde telefon dinlenmesi olanağı getirdiği ifade edilen kararda, bu düzenlemenin yürürlükten kaldırılan 4422 sayılı yasadaki düzenlemeye paralel olmakla birlikte, farklı olarak, bir suçun işlendiği şüphesini uyandıracak şekilde ''tesadüfen'' elde edilen kanıtların değerlendirilmesi olanağını da tanıdığı kaydedildi. Ancak telefon dinlemesi sırasında ''tesadüfen'' elde edilen kanıtların dikkate alınması için söz konusu suçun da CMY'de sayılan katalog suçlardan birisine uygun olması gerektiği vurgulanan kararda, ''Bu halde durum derhal Cumhuriyet savcısına bildirilerek kanıt değerlendirmesi söz konusu olabilecek ve yasadışı elde edilmiş kanıt olarak değerlendirilmeyecektir'' denildi.
CUMHURİYET 26 AĞUSTOS 2006 CUMARTESİ'İzinsiz dinleme kanıt değil'
Yargıtay Ceza Genel Kurulu, yasadışı elde edilen telefon dinlemesinin soruşturma ve kovuşturma aşamalarında kanıt olarak kullanılamayacağına hükmetti.
Yargıtay Ceza Genel Kurulu, yasadışı elde edilen telefon dinlemesinin soruşturma ve kovuşturma aşamalarında kanıt olarak kullanılamayacağına hükmetti.
Yargıtay Ceza Genel Kurulu bu kararı, 4. Ceza Dairesi'nin ilk derece olarak yaptığı yargılama sonucunda verdiği kararın temyiz incelemesini yaparken verdi. Anayasanın 22. maddesi gereğince kural olarak herkesin haberleşme özgürlüğüne sahip olduğu, bu kural uyarınca telefon ile yapılan haberleşmenin de gizli olduğu anımsatılan kararda, ancak hâkim kararıyla bazı durumlarda gizlilik kuralının askıya alınabileceği vurgulandı.
