Kocaeli Üniversitesi'nden iki akademisyenin yaptığı bir araştırma, İstanbul'daki yoksulluğu bir kez daha gözler önüne serdi. Araştırma sonuçlarına göre Türkiye'de gelirin en eşitsiz dağıtıldığı kent olan İstanbul'da, en varlıklı kesim ile en yoksul kesim arasında gelir farkı 322 kat. Devletin kentsel yoksulluğun nedenlerini iyi tahlil etmesi gerektiğine dikkat çekilen araştırmada, yoksul kesime yönelik kalkınma programları uygulanması öneriliyor.
KOÜ İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Siyaset Bilimi ve Kamu Yönetimi Bölümü Kentleşme ve Çevre Sorunları Anabilim Dalı Öğretim Üyesi Yrd. Doç. Dr. Muharrem Es ve KOÜ Çalışma Ekonomisi ve Endüstri İlişkileri Bölümü Yönetim ve Çalışma Sosyolojisi Anabilim Dalı Öğretim Üyesi Yrd. Doç. Dr. Tuncay Güloğlu , ''Bilgi Toplumuna Geçişte Kentlileşme ve Kentsel Yoksulluk: İstanbul Örneği'' başlıklı bir araştırma hazırladı. Dünyada giderek artan kentsel yoksulluk sorununun Türkiye'nin en büyük metropolü olan İstanbul bağlamında ele alındığı araştırmada, kentin ''dünyayı saran küresel yoksulluktan etkilenen bir metropol görünümünde'' olduğu belirtiliyor. Araştırmaya göre kentsel yoksulluk sadece gelir eksikliği değil, beraberinde bazı sorunlara da yol açıyor. Bu sorunlar İstanbul'da, kentsel uyumsuzluk, gecekondulaşma, sosyal marjinallik, kadın sorunları, kentsel şiddet, sağlıksız çevre, işsizlik, kayıt dışı istihdam, örgütsel suçlar ve sokak çocuklarında artış olarak kendini gösteriyor.
Araştırmada Türkiye'de gelirin en eşitsiz dağıtıldığı kentin İstanbul olduğu açıklanıyor. Buna göre kentin en varlıklı kesimini oluşturan yüzde 20, gelirin yüzde 64'üne sahipken; en fakir yüzde 20 gelirin sadece yüzde 4'ünü alıyor. Araştırmada kentteki eşitsiz gelir dağılımı şu rakamlarla örnekleniyor: ''En üstteki yüzde 1'lik grup ile en alttaki yüzde 1'lik grup arasında aylık gelir açısından 322 kat fark var. Aynı fark Türkiye genelinde 232 kat. 2000'in ilk yarısında İstanbul'da hanelere giren gelir 11 katrilyon TL'yi bulmuştu. Bu gelir kent haneleri arasında eşit bölüşülseydi, hane başına cari fiyatlarla aylık gelir 946 milyon TL'yi bulurdu.''
Araştırmada İstanbul'daki yoksulluğun nedenleri şöyle anlatılıyor: ''Kente göçle aynı yörelerden gelenler aynı yerlere yerleşerek kendi içinde kapalı 'kültür odacıkları' oluşturuyor. Bu gruplaşma, insanların kente intibaklarını engelliyor. Göç edenlerin en temel sorunu ise işsizlik. Yoksulluğun ana kaynağı da zaten bu. Büyük kentlere göç eden bu kırsal nüfus, kentte yaşamak uğruna bu yoksulluğa katlanıyor, bu insanlar yoksulluğu hayatlarının bir parçası olarak algılıyorlar. Bu yapının kuşaktan kuşağa aktarılması da, gecekondularda şehre intibakı engelleyecek sorunlara yol açıyor. Bu duruma İstanbul'da Gülsuyu mahallesi ile Bağdat Caddesi, Ataköy ile Kâğıthane Bölgesi ve daha birçok tezat bölge en güzel örnek.''
CUMHURİYET -9 EYLÜL 2006 CUMARTESİ
