Başkalarının Hatalarını Görmek

Hatadan hiç birimiz salim olmadığımız halde karşımızdaki hatalı insanı çok aşağıya düşürüyoruz. Halbuki kendi hatalarımızı şöyle gözümüzün önüne bir sıralasak ne kadar yüz kızartıcı çirkin hallerimiz vardır, hep mestur kalmıştır, Allah'tan başka kimse bilmez onları. Binâenaleyh bunları biz yapmışız, biz yaptığımız halde bizi Allah affetmiş de bak bugün serbest bir durumdayız karşımızdaki adamı niçin tâyib edelim? Allah onu da affetsin deriz. Onun için;

Ve'l-yeruddüke ani'n-nâsi mâ ta'lemü min nefsike. "Nefsinde bildiğin kusurlardan dolayı nâsın ayıplarıyla meşgul olma."

Kendinde gördüğün ayıplarından da. Bir kere çocukluğun hep böyle olgun gelmedi ki bu dünyaya canım. On beş yaşından tut da 45-50 yaşına kadar yapmadıklarınız çirkinlikler yoktur belki de. Bugün tevbe etmişiz yola gelmişiz, ıslah olmuşuz da başkalarına tâyib ediyoruz. Ama bizim de yaptıklarımızı şöyle bir gözümüzün önüne getirirsek ne kadar yüz kızartıcı hallerimiz vardır, Allah bunları setretmiş, binâenaleyh öteki kardeşimiz hakkında ayıplarını meydana koymaktan çekinmemiz lazım. Onun için Cenâb-ı Peygamber ne güzel bize bir nasihat buyurmuş;

"Başkalarının hatalarını ortaya dökmekten çekin. Kendi hatalarını düşün, kafi sana."