Duaların Kabulü

Üd'ullâhe ve entüm mûkinûne bi'l-icâbeti. Her zaman duaya, dua etmeye muhtacız, her zaman. Binâenaleyh dua ederken, tabii hepimizde çok kusurlar, günahlar, kabahatler var da...

Şimdi ben bu kadar kusurla, günahla bu elimi nasıl açacağım da Allah'tan nasıl af isteyeceğim, yahut şunu ver bunu ver nasıl diyeceğim?

Yakıştıramıyor insan kendine, çok kabahati var.

Haa! Sen ne kadar günahkâr olursan ol, kusurlu olursan ol Allahu Teâlâ'nın rahmetinin üst katına nihayet yok, rahmeti çok geniş. Binâenaleyh sen ki;

"Muhakkak Allahu Teâlâ benim duamı kabul edecek. Duanın kabulüne inanarak dua et." Öyle "olmayacak dua" diye şey yapma. Binâenaleyh;

Va'lemû ennellâhe teâlâ lâ yestecîbü duâe men kalbühû ğâfilün lâhin. "Kalbi gafil olan kimselerin yaptığı duaları elbette Allah kabul etmez."

Binâenaleyh uyanık olaraktan, "Muhakkak ki Allahu Teâlâ bizim dualarımızı kabul edecektir." diyerekten insan dua eder.

Duanın kabul olmamasında üç şey var. Birisi, âciz olur da insan, ben senden bir şey isterim veremeyecek olursun, âcizsin. Bu aczinden dolayı, yok veremem dersin. Allah da böyle acizlik yok. Hepsinin üstünde muktedir. Yahut kerem sahibi olmamak lazım; alışmamış adam vermeye, vermek istemiyor. Halbuki Allahu Teâlâ ekremü'l-ekremîndir. Bir de duayı dinlememesi, işitmemesi lazım; sağır olur da mesela anlamaz insan. Halbuki Allahu Teâlâ herkesin duasını biliyor ve ne istediğini işitiyor.