11. Hz. İbrahim (as) ın Kavmini Uyarması ve Allaha Teslimiyeti

11. Hz. İbrahim (as) ın Kavmini Uyarması ve Allaha Teslimiyeti

 

Nahl 120 - 121 - 122

Gerçekten İbrahim; Allah’a itaat eden, O’nu birleyen (ve O’na yönelen) başlı başına bir ümmet (her iyilik ve sorumluluğu kendinde toplayan bir önder) idi. O, müşriklerden de değildi.

O’nun nimetlerine şükrediciydi. (Allah) onu (peygamber) seçti ve doğru yola iletti.

Biz ona, dünyada bir güzellik verdik. Elbette o, âhirette de iyilerdendir.

 

 

Ankebût 16

İbrahim’i de (gönderdik). Hani o, kavmine demişti ki: “Allah’a kulluk edin. O’nun emrine uygun yaşayın/karşı gelmekten sakının; eğer bilirseniz, bu sizin için daha hayırlıdır.”

 

Ankebût 17

“Siz ancak, Allah’ı bırakıp birtakım putlara/heykellere tapıyorsunuz (onlara bağlılık gösterileri yapıyorsunuz). Bunun için de birtakım yalan (ve bahaneler) uyduruyorsunuz. Şüphesiz Allah’tan başka taptıklarınızın size rızık vermeye güçleri yetmez. O halde rızkı Allah katında arayın, (ibadet ve itaatle ancak) O’na kulluk edin ve O’na şükredin. Siz ancak O’na döndürüleceksiniz.”

 

Sâffât 86

“Bir uydurma olarak Allah’tan başka ilâhlar mı istiyorsunuz?”

 

Sâffât 87

“Âlemlerin Rabbi hakkında zannınız nedir?” (dedi.)

 

Sâffât 88-89

(İbrahim de kehânet yapıyormuş gibi) yıldızlara bir göz attı da: “Ben hakikaten hastayım.” dedi.

 

Sâffât 90

Derhal onun yanından çıkıp uzaklaştılar.

 

Sâffât 91-92-93

O da gizlice onların (put olan) ilâhlarına varıp: “Hani (yemekleri) yemiyor musunuz? Neyiniz var ki konuşmuyorsunuz?” deyip üzerlerine yürüdü. Onlara (elindeki balta ile) tüm kuvvetiyle vur(up kır)dı.

 

Sâffât 94

Derken (kavmi gelip durumu görünce) koşarak onun önüne geçtiler (neden kırdığını sordular).

 

Sâffât 95

(İbrahim:) “Kendi (ellerinizle) yonttuğunuz (meydanlara diktiğiniz kendilerini korumaktan aciz) şeylere mi tapıyorsunuz?” dedi.

 

 

Ankebût 24

Kavminin (İbrahim’e) cevabı: “Onu öldürün veya onu yakın!” demelerinden başka bir şey olmadı. (Kavmi onu ateşe atınca) Allah da onu ateşten koru(yup kurtar)dı. Şüphesiz bunda iman eden bir toplum için ibretler vardır.

 

Enbiyâ  69

Biz de: “Ey ateş! İbrahim’e karşı serin ve selamet üzere ol.” dedik.

 

Enbiyâ  70

Ona bir tuzak kurmak istediler. Biz de onları (dünya ve âhirette) daha fazla hüsrana uğrayanlar(dan) kıldık.

 

 Ankebût 25

(İbrahim kavmine) dedi ki: “Siz dünya hayatında, aranızda sevgi (ve dostluk) olsun diye Allah’ı bırakıp birtakım heykel putlar edindiniz. (Putların ve putlaştırdıklarınızın etrafında birleşip sevgi ve dostluk kurdunuz.)” (Oysa) sonra, kıyamet gününde (küfürle) birbirinizden uzaklaşacak (putlara saygı ve tapınmada önderlik edenler ve onlara tâbi olanlar) birbirinize lanet edeceksiniz. Artık sizin barınağınız ateştir. Sizin için yardımcılar da yoktur.