Borç Alıp Verme

1.Resûlüllah (aleyhissalâtu vesselâm) buyurdular ki: "Mirac gecesinde cennetin kapısı üzerinde şu ibarenin yazılı olduğunu gördüm: "Sadaka on misliyle mükâfatlandırılacaktır. Ödünç para onsekiz misliyle mükâfatlandırılacaktır." Ben: "Ey Cibril! Ödünç verilen şey ne sebeple sadakadan daha üstün oluyor?" diye sordum." "Çünkü dedi, dilenci (çoğu kere) yanında para olduğu halde sadaka ister. Borç isteyen ise, ihtiyacı sebebiyle talepte bulunur."

2.Hz. Enes (radıyallahu anh)'e: "Bizden bir adam, (din) kardeşine borç olarak mal verir. Sonra malı alan kimse borç verene bir hediyede bulunur (bu hususta ne dersin?)" diye sordum. Enes bana şu cevabı verdi: "Resûlüllah aleyhissalâtu vesselâm buyurdular ki: "Biriniz bir malı borç verse, sonra alan da veren kimseye bir hediye vermek veya bineğine bindirmek istese, sakın o hediyeyi almasın, bineğine de binmesin. Eğer aralarında borç alıp-vermezden önce böyle (dostane) muameleler olmuşsa o başka."

3.Resûlüllah (sallâllâhu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: "Borç, Allah'ın hoşlanmadığı bir şeye ait olmadığı müddetçe, Allah-u Zülcelal Hazretleri, borcunu ödeyinceye kadar borçlu ile birliktedir."

4.Resûlüllah (sallâllâhu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: "Kim Allah'ın kendisini kıyamet gününün sıkıntısından kurtarmasını isterse, darda olana nefes aldırsın veya tamamen bağışlayıversin" dediğini işittim" dedi. (Müslim)

5.Resûlüllah (sallâllâhu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: "AIIah Teâlâ nazarında, bir kulun Allah tarafından yasaklanan kebirelerden sonra, beraberinde getirebileceği en büyük günahlardan biri, kişinin ödenecek karşılık bırakmadan üzerinde borç olduğu halde ölmesidir." (Ebu Davud)

6.Resûlüllah (sallâllâhu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: "Kim, ödemek arzusu iIe insanların malını alır ise, Allah (onun borcunu) ona bedel eda eder. Kim de telef etmek niyetiyle halkın malını alırsa Allah onu telef eder."