O günlerde ben de Hacettepe Üniversitesi Beytepe Kampusu’nda öğretim üyesiydim. Üniversitede en yakın olduğum insanlardan biri Doç. Emre Kongar’dı. Öğretim üyeliği, hayatının ve kişiliğinin en önemli yanıydı. İşte bu Emre Kongar bir gün üniversiteden istifa etti. İstifa gerekçesi neydi biliyor musunuz? Üniversite yönetiminin sakalını kesmesini istemesi. Laik ve Atatürkçü bir bilim adamı, sakalına müdahale edilmesini kabul edemeyerek çok sevdiği, hayatının en önemli parçası olarak gördüğü üniversiteyi bırakmayı göze aldı. Şimdi düşünelim. Belki bazılarımıza çok ters gelecek. Ama sakal bir erkek için bu kadar önemli olabiliyorsa, türban da bir kadın için niye olmasın? Diyeceksiniz ki aynı şey mi? Ben de diyeceğim ki: ''Evet, aynı şey." Tabii bir şartla aynı şey. Sizde ''empati'' denilen, kendinizi başkasının yerine koyma duygusu varsa. Yani siz, ''Benim sakalım önemlidir. Ama onun türbanı bambaşka bir şeydir'' diyorsanız, konuşacak bir şey yok. Zaten toplumlardaki bütün kavgalar bu yüzden çıkar.
3.3.2004 / ERTUĞRUL ÖZKÖK / HÜRRİYET
Türban ve sakal!
12 Eylül’den hemen sonra üniversitelerde sakal yasaklanmıştı. Sadece öğrencilere değil, öğretim üyelerine de sakal bırakma izni verilmiyordu.
