Depresyonla ilgili yanlış inanışlar

Depresyon ve intihar her sınıftan bireyde görülür. Durumun kötülüğünden ziyade, kişinin kendi durumunu algılayışı ile ilgili bir rahatsızlıktır. Kendini değersiz hisseden çocuğun başkaları tarafından değerli algılanması, onun kendisine ilişkin hislerini ortadan kaldırmaz. Tersine, çocuktaki zaten anlaşılmadığı, kimsenin onu anlamadığı kanısını güçlendirir. • 'Milletçe depresyondayız. Gençler ne yapsın?' Çekilen her üzüntüye ya da can sıkıntısına depresyon demek doğru olmaz. Moral bozukluğu, bir ruh hali değişikliğidir. Kalıcılığı ve şiddeti, bireyin hayatı üzerindeki etkisi, kişinin genel ruhsal durumu ve geçmişi, genetik tabanı bir arada düşünülmeksizin bozukluk olarak nitelendirmek yanlış olur. • 'İntihar iyi ailelerin çocuklarında oluyorsa, bunun başka sebepleri aranmalı...' Depresyon ve intiharın oluşumunda genetik belirlemelerin büyük rol oynadığı, biyolojik mekanizmalarla beynin işleyişinin değiştiği bir bozukluk olduğu unutuluyor. Problemin sebepleri ile körükleyicileri birbirine karıştırılıyor. Kişinin hayatındaki etkenlerin beyin işleyişini etkileyerek, dengeleri altüst ettiğini biliyoruz. • 'İntihar ve depresyon, karışık, düzeni bozuk ailelerin çocuklarında olur.' Aile içi çatışma ve anne-babanın mutsuzluğu depresyonu körükleyici bir etken olmakla birlikte, depresyonun sebebi sayılmaz. Aile tutumlarındaki yanlışlıkların, durumun sebebi olarak belirtilen ve ailelerin haksız yere suçlanmasına sebep olan bu tür görüşler, tek kelimeyle, yanlıştır. Özellikle ciddi intihar girişimleri ve eylemlerinin, biyolojik temelleri ve genetik yatkınlıkla ilişkisi belirgindir. Gazetelerde, intihar ile ölen çocukların durumlarının yetersiz bilgilerle tartışılması, kişisel mahremiyeti çiğnediği gibi, problem hakkında yanlış bir bilgi ve bilinç oluşturmakta, benzer durumlarla karşı karşıya kalma olasılığı olan aile ve çocuklara katkı yapmamaktadır. Çocuklarını kaybeden aileler için ne kadar kırıcı ve yıpratıcı olduğunu tahmin etmek güç değil. RADİKAL 15.04.2004