Tarım bitti yoksulluk arttı

Bakırtaş, yaptığı açıklamada, küresel ekonomik sürecin ortaya çıkarttığı krizlerin, tarımsal nüfusun kentlere yönelmesine neden olduğunu belirterek, “Varoşlaşma, teknolojinin edinim ve kullanımındaki zorluklar gibi etkenlerle ortaya çıkan (piyasanın dışladığı insanların kronik yoksulluğu) önem kazanmıştır” dedi. Yeni iş becerisi imkansız Küreselleşmenin her şeyi piyasaya bırakan yaklaşımının geçerli olduğu ülkelerde, tarımsal yapıların değişim sürecinin ortaya çıktığını ifade eden Bakırtaş, “Piyasa odaklı yaklaşım, kırsal kesimde tarımdan geçinen insanların önemli kısmının kentlere göç etmesine neden olmuştur. Kentlere gelen bu yeni insanların eğitim düzeyi oldukça düşük olup, yeni iş becerisi elde etmesi, mevcut bilgileriyle kolay değildir” diye konuştu. Teknolojiyi edinemeyen, kullanamayan, hatta kullansa da dil sorunu nedeniyle yeterince yararlanamayan insanları piyasanın dışladığını ya da çok düşük ücretle çalıştırıldığını kaydeden Bakırtaş, “Bu nedenle hem tarımsal, hem de teknolojik yapıdaki değişim süreci, piyasanın dışladığı insanlar kümesindeki kronik yoksulluğu artırmıştır. Türkiye’de çalışma yeteneklerine sahip olup çalışamayan nüfusun kentlerdeki yoksulluk oranı yüzde 39.6’dır” dedi. Bakırtaş, eğitim ve yoksulluk arasında ters ilişki olduğunu, eğitim düzeyi arttıkça yoksulluğun azaldığını belirterek, bu nedenle yoksulluğu yenmek için geliştirilebilecek politikaların daha çok eğitim ağırlıklı olması gerektiğine dikkati çekti. Bakırtaş, Türkiye’de 1990 sonrası yaşanan göç olgusunun olumsuz sonuçlarının ortadan kaldırılması ve varoşlaşma sürecinin azaltılmasında eğitim ve mekansal alanlardaki çalışmaların önem kazandığını vurgulayarak, şöyle devam etti: “Piyasa odaklı gelişen ekonomilerde yoksulluk, piyasada çeşitli nedenlerle yer alamayan insanların oluşturduğu bir kümedir. Bu olgunun ortadan kaldırılabilmesi, kamu ağırlıklı kaynak ve politikalarla sağlanabilir. Bugün Türkiye’de eğitim, yoksulluğu yenecek bir politika aracı olarak kullanılmaya başlamıştır. Eğitim, aynı zamanda kentlilik bilincinin oluşmasında önemli bir faktördür.” MİLLİ GAZETE 18.11.2004