Britanya'da 1998 yılında başlatılan bir araştırmada 1200 çocuk doğumdan üç yaşına kadar izlendi. Bebekler 3, 10, 18 ve 51 aylık olduklarında annelerle görüşüldü. Araştırmaya katılan annelerin yarısı bebeklerine kendileri bakarken, üçte biri bebek yedi aylık olduğunda işe döndü. Katılımcıların yüzde 8'i ise bebek üç aylıkken çalışmaya başladı.
Araştırma sonunda çocuklara bir dizi yetenek testi uygulandı ve yetişkinlilerle kurdukları göz kontağı seviyesi ölçüldü. En kötü durumda olan çocukların, gelişiminin ilk yıllarını yuvalarda geçirenler olduğu, en iyi sonuç verenlerin annelerinin yetiştirdiği çocuklar olduğu ortaya çıktı. Bu grubu dadı veya bakıcıları tarafından yetiştirilenler izlerken, akrabaların baktığı çocukların durumunun yuvalardakilerden biraz daha iyi durumda oldukları sonucuna varıldı. Anneleri tarafından yetiştirilmeyen çocuklarda ortak olumsuz özellikler ise şiddetli öfke, içekapanıklık, şikayetçilik ve üzüntü olarak gözlendi. Uzmanlar, en çok tercih edilen, bir akrabanın bebeğe bakmasının, sanıldığı gibi en iyi yol olmadığını söyledi.
RADİKAL 03.10.2005
En iyisi anne bakımı...
Annelerinin baktığı çocuklar, dadı, yuva ya da akrabalarca bakılanlardan daha başarılı oluyor.
