19.09.1991 Efendimizin Yahudilere Tebliği Abdullah İbni Selam

Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem hazretleri Medîne-i Münevvere'ye vardı. Gün gibi aşikâr.

Muhterem kardeşlerim!

Şöyle şu elle tutulacak gibi bir hadise bu. Medîne-i Münevvere'ye vardı. [Medine ahalisi;]

"Peygamber denilen birisi gelmiş, gidelim bir bakalım." [dediler.]

Gittiler baktılar. Bakan şahıs diyor ki;

Fe-izâ vechühû leyse bi-vechi kezzâb.

"Yüzüne bir baktım ki yalan söyleyecek insan yüzü değil ki." Nur mübarek! Nur... Yalan söyleyecek bir insan yüzü değil.

Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem Efendimiz, yahudilerin havrasına gitti. Yanında sahabesinden birkaç kişi, yahudilerin havrasına gitti, içeriye girdi, dedi ki;

"Ey yahudi alimleri, ey hahamlar, ey ahbâr-ı yehûd! Sizin Tevrat'ınızda şu âyet yok mu, şu âyet yok mu, şu âyet yok mu, şu âyet yok mu?" diye Tevrat'ın [âyetlerini] okudu onlara; kendisini bildiren, kendisini müjdeleyen, kendisine tâbi olmayı emreden âyetlerini, Tevrat'tan okudu. Ses yok. Hiç ses çıkartmadılar. Havranın içinde hahamlar hiç ses çıkartmadılar. Durdular. Efendimiz, onlara tebliğ etmiş olmak için gitmişti.

Sahabesiyle havradan çıktı, haydi gidelim [dedi.] Döndüler. O iki cihan güneşi giderken arkasından Abdullah b. Selâm isimli yahudi alimi koştu geldi, dedi ki;

"Yâ Resûlallah! Yâ Resûlallah! Senin söylediklerinin hepsi doğrudur! Evet, o âyetler o Tevrat'ta var. Ama bu bizimkiler kıskançlıklarından, hasetlerinden, menfaatleri bozulacağı için evet diyemediler. Ben diyorum, evet var." dedi. O imana geldi.