Yatsı Ve Sabah Namazlarını Cemaatle Kılmak - 24.03.1985

Men sallâ erbaîne yevmen salâte'l-fecri ve'l-işâi'l-âhireti fî cemâatin a'tâhu'llâhu berâeteyni: berâeten mine'n-nâri berâeten mine'n-nifâki.

Bu hadîs-i şerîfi de Hatîb-i Bağdâdî, İbn Asâkir kitaplarında rivayet etmişler.

Bu hadîs-i şerîfte de Peygamber Efendimiz şöyle buyurmuş:

-Yine Enes'ten rivayet ediliyor. Radıyallahu anhüm ecmaîn. Sahabesinin cümlesinden Allah razı olsun.-

Men sallâ erbaîne yevmen. "Her kim ki 40 gün namaz kılarsa..."

Neyi kılarsa?

Salâte'l-fecri. "Sabah namazını." Ve'l-işâi'l-âhireti. "Son akşam namazını yani yatsı namazını..."

Birinci akşam namazı mağrib dediğimiz güneş batarken kılınan akşam namazı, ötekisi "yatsı" dediğimiz namaz.

"Sabah ve yatsı namazını kim kılarsa..."

Fî cemâatin. "Cemaatle, cemaat içinde..."

Yalnız değil, kaçırmış olarak değil, evinde değil...

A'tâhu'llâhu berâeteyni. "Allah ona iki berat verir."

"Birisi cehennemden berat, birisi de münafıklıktan berat."

"Münafıklıktan berî oldun, sen paksın." diye bir yazı... "Cehennemden uzak oldun, sen cennetliksin." diye bir yazı...

Demek ki bu 40 gün [namazı cemaatle kılmaya] dikkat edeceğiz. Yukarıdaki hadisler de hepsi aynı mânaya geliyor. Hepimiz inşaallah gayret edelim. Biz ömrümüzde böyle çok 40'lar çıkartırız... Gayret etsek bir 40 tamamlarız, bir daha tamamlarız, bir daha tamamlarız, bir daha tamamlarız... Cemaate dikkat!

Onun için bu mescitleri çok yapmışlar. Ben eskiden şaşırırdım: Şehzadebaşı cami kocaman bir cami, avlusunun bitişiğinde Burmalı Minare bir başka cami, ön tarafında İbrahimpaşa cami, sebilin olduğu yerde bir cami, sol tarafında Akarçeşme cami... Sübhanallah... Vefa Bozacısı'nın yanında bir ara nalbant dükkânı olarak kullanılmış bir başka cami... Belediyenin nikâh kıyma [yeri] tarafında restore edilmiş bir başka cami... Ya iki adımlık yerde bu kadar cami...

Cemaatin kıymeti fazla! Cemaatin kıymeti fazla olduğundan dedelerimiz hepsi camiye koşmuşlar; senin benim gibi televizyonun karşısında ömür telef etmemiş.

Telefisyon. Neymiş o âletin adı?

Televizyon değil, telefisyon; telef etme âleti. Neyi telef ediyor?

Vakitleri veriyorsun, öğütüyor; havaya... Hadi, yakıyor soba gibi, vakitler gidiyor.

"Hani sen kitap okuyacaktın, ilim öğrenecektin? Hani çocuğum sen derslerine çalışacaktın? Sınıfta kaldın, bak..."

İşte onlar öyle yapmazlardı. Onlar sabah namazında dükkânlarını açarlardı. Hayatları ibadetlere göre ayarlıydı. Öyle güzel ayarlanmıştı ki, öyle bir nizam vardı ki... Sabah namazını kılarlardı, tesbihlerini çekerlerdi, işine besmeleyle giderlerdi, dükkânını açardı.

Hatta bir eski tablo, bizim profesör arkadaşlardan birisi Paris'te bir müzede görmüş, resmini çekmiş, hakkında makale yazdı. Piyasa dualarla açılırmış.  El açarmış "Allah'ım yâ Rabbi! Sen bize hayırlı rızık nasip et. Güzel işler yapmayı nasip eyle..." ne diye dua ediyorsa piyasa elbirliğiyle öyle açılırmış. Esnafın güne nasıl başladığına dair resimleri var. Namaz vakti geldi mi hemen namaza koşarlarmış.

Kapalıçarşı'da ben bir ara bulunmuştum, orada namazgâhlar filan vardı. Namaz vakti oldu mu herkes hemen dükkânı kilitleyiverip namaza koşarlardı.

Ondan sonra akşam evine gelirlermiş. Akşamleyin ben hatırlarım; ezandan sonra eve gelirsek babalarımız, dedelerimiz kaşlarını çatarlardı.

"Akşamdan evvel evin bütün ahâlisi eve gelecek bakalım."

Neden?

Oruçluysa oruç iftar edilir, orada muhabbetli bir sofra kurulur, büyükler gelir. İşler akşam namazı vaktinde bitmiştir. Akşam saat 12'de okunurdu, gün bitti; 12, yeni bir gün başlıyor. Ne güzel muhabbetliydi... Yatsıya da camiye giderlerdi, bütün cemaat birbirini görürdü. Hayat ona göre nizamlanmıştı.

Şimdi hayat telefisyona göre ayarlanıyor; televizyonda program kaçta biterse, bayrak direğine bayrak çekilinceye kadar millet karşısında...

Uykusuzluktan sabah namazı kaçacak...

"Kaçarsa kaçsın..."

İşe geç gideceksin...

"Zaten 11'den önce müşteri olmuyor."

Müşteri de hasta, esnaf da hasta... Müşteri de gelmiyor zaten, o da aynı hastalıkla mâlul, o da çarşıya çıkmıyor, ötekisi ne yapsın?..

Neler kaçırdık neler...