Allahı Bilmek - 18.07.1997

et-Tefekkürü fî azametillâhi ve cennetihî ve nârihî sâ'aten hayrun min kıyâmi leyletin ve hayru'n-nâsi el-mütefekkirûne fî zâtillâhi ve şerruhüm men lâ yetefekkeru fî zâtillâhi.

Sadaka rasûlullàh, fî mâ kàl, ev kemâ kàl.

Bu üçüncü hadîs-i şerîf Allah'ı bilmekle ilgili bir konuda.

Biz hepimiz Allah'ın kullarıyız.

Yeri göğü kim yarattı, bu kâinatın sahibi kim, âlemlerin Rabbi kim?

Allahu Teâlâ hazretleri. Bunu tanımamız lazım. Bunu tanımıyor, bunu bilmiyor.

Biliyorsunuz, Türkiye'de yaşayan herkes anayasayla bağımlıdır, kanunların yükümlülüğü altındadır. Kanunları bilmemek mazeret değildir.

"Ben bu kanunu okumadım."

Okumamış olabilirsin, hukuk fakültesi de okumadın. Bilmemek mazeret değildir. Kanunu çiğnersen cezayı yersin.

Neden?

Çünkü kanunları bilmemek mazeret değildir. Allah'ı bilmemek de mazeret değildir.

"Ben Allah'ı bilmiyorum, tanımıyorum. Bilememişim, tanımamışım, hiç vaktim olmadı. Amerika'da tahsil gördüm de, Almanya'ya gittim de, fabrikada çalıştım da. Ama Allah'ı tanımaya vaktim olmadı."

O zaman, kanunları bilmemek mazeret olmadığı gibi Allah'ı bilmemek de mazeret değildir.

Her insanın önce kendisini yaratanını bilmesi lazım. Kendisine hayatı, varlığı, aklı, İslâm'ı vermiş. Göz, kulak, konuşma nimetini, duygularını vermiş olan; kendisine nimetleri veren, güneşi doğduran, batıran, yağmurları yağdıran, otları bitiren, mahsulleri veren, âlemlerin Rabbi Mün'îm-i hakîkî, Rezzâk-ı âlem, her şeyimizi bize veren, sahibimiz, Rabbimiz, Mevlâmız Allahu Teâlâ hazretlerini bilmek lazım. Herkesin ilk vazifesi Allah'ı bilmek.

Ama Allah'ı bilmek, üniversite diploması almak demek değil; dağdaki çoban da Allah'ı biliyorsa, o zaman o da cennete girer.

Yunus Emre -eğer rivayet doğruysa- oduncuymuş, tekkeye kırk yıl odun taşımış. Ama Yunus'a canlar kurban. Yunus gibilerine canlar kurban. Yunus oduncuymuş ama söylediği sözlerin hepsi ne kadar güzel, cevher, pırlanta gibi, gayet kıymetli, gayet güzel şeyler.