Efendimizin Miraçtaki Şahit Oldukları - 11.08.1981

Urice bî hattâ zahartü bi-müsteven esmeu fîhi sarîfe'l-aklâm.

Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem Efendimiz İbn Abbas radıyallahu anhüma'nın bize naklettiğine göre buyuruyor ki:

"Ben miraca çıkarıldım, yükseltildim ve öyle bir noktaya geldim ki orada takdir, mukadderat kalemlerinin yazı yazarken çıkardığı cızırtıları duymaya başladım."

Buralarda fazla söz söylemek bize düşmez. Bilmeyen, bilmediği şeyi ne kadar anlatsa olmaz. Peygamber Efendimiz miraca çıktı. Yedi kat semayı geçti. Gelmiş geçmiş peygamberlerin hepsiyle her semada görüştü. Cenneti, cehennemi gördü. Allahu Teâlâ hazretleri onu, meleklerin bile geçmediği yerlerden geçirdi. Cebrail aleyhisselam'ın durakladığı yerde, Resûlullah Efendimiz sallallahu aleyhi ve sellem daha ileri geçti. Cebrail aleyhisselam; "Bir adım daha yaklaşsam muhakkak yanardım." diyor. Onun bir adım daha ileri gitmeye takati, tahammülü olmayan yerlerden, Allahu Teâlâ hazretleri Resûlullah Efendimiz'i geçirdi.

Âşikâre gördü Rabbi'l-izzeti.

Âhirette öyle görür ümmeti.

"Allahu Teâlâ hazretlerini âşikâre gördü, Cemâl-i bâ-kemâli ile müşerref oldu."

Nasıl?

Yolunca gidersen Allah âhirette sana da bana da nasip eylesin. İnşaallah görürsün. Yolunda gitmezsen vah yazıklar olsun! O zaman ne kadar diz dövsen yeridir.

Bundan iki ibret hatırıma geliyor.

Bir; Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem Efendimiz Miraç ile hiçbir beşere nasip olmayan bir mertebeye ulaştı. Öyle bir peygamberin ümmetiyiz. Ne kadar iftihar etsek az. İftihar kâfi değil, eteğine yapış, aykırı gitme. Onun yolu bu tarafa doğru, sen başka bir yol tutturmuşun. Yolunca yürü, eteğine yapış, izinden git ki sana şefaat etsin. Düşe kalka gitsen bile döner bakar, "bu düşüyor işte" der, elinden tutar. Ama aykırı gidersen olmaz.

Peygamber Efendimiz, peygamberlerin ve bütün insanların seyyididir. Seyyidü'l-evvelîne ve'l-âhirîn'dir. Ne mutlu bize ki Allahu Teâlâ hazretleri bizi onun ümmeti kıldı. Bu şerefin kadr ü kıymetini bilenlerden eylesin. Buna şükretmesini bilenlerden eylesin.

Bunun da şükrü nedir?

Bu nimetin şükrü, Resûlullah'a hüsn-ü ittibâdır. Resûlullah'a uyarsan demek ki bu nimeti idrak ediyorsun. O zaman Allahu Teâlâ hazretleri ecrini arttırır. Ama yolunca gitmezsen o zaman işin zor. Birincisi bu.

İkincisi, müslümanın miracı namazdır.İş âhirete kalmadan, bu dünyada da mü'minin miracı namazdır.

Sen ki mi'râc eyleyip kıldın niyaz.

Ümmetin mi'râcını kıldım namaz.

Süleyman Çelebi beytinde böyle ifade eylemiş:

"Sen, ey Resûlüm! Geldin, miraç eyledin, benim huzur-u âlime dâhil oldun, ümmetinin miracını da namazı kıldım. Ümmetin de namaz kıldı mı, miraç etmiş olurlar."

Namaz, mü'minin miracıdır.

Biz namazla Allahu Teâlâ hazretlerine miraç ediyoruz, etmemiz lazım. Dünyayı, dünya fikrini bir tarafa koyup da namazı öyle kılmamız lazım. Namazın kadrini kıymetini bilelim. Namazı bir angarya gibi kılıyorsak, demek ki daha hamız. Daha kabuğumuz yeşil. Daha içimizde tat yok, ekşiyiz daha. Namazın zevkine varmışsan, tamam, olgunlaşmaya başlamışsın demektir. Namazın, miraç olduğunu bilip Allahu Teâlâ hazretleri huzurunda olduğunu bilip Allahu Ekber dediğin zaman;

"Yâ Rabbi! Sen her şeyden daha ulusun, daha büyüksün, senin huzuruna geldim. Bak, senin karşında, kul olduğum için kölen olduğum için mahlukun olduğum için elimi bağladım, boynumu büktüm, senin huzurunda duruyorum." diye o Zât'ın huzurunda eğildiğini bilip secdeye kapandığı zaman, o şerefli pak alnını O'nun için yere koyduğunu bilip namazı öyle zevkle kılanlardan eylesin.