Yusuf Bin Hüseyin

Yusuf b. Hüseyin (rahmetullahi aleyh) zikir hakkında buyurmuştur ki:

“Hakiki manada Cenab-ı Allah'ı zikreden Onun zikri esnasında diğer şeylerin zikrini unutur. Hakk'ı hatırında tuttuğu için eşyayı hatırlamayıp unutan bir kimsenin lehine bütün eşya muhafaza edilir. Çünkü onun için Allah Teâlâ her şeye bedel olmuştur.”

Yusuf b. Hüseyin (rahmetullahi aleyh) Allah Teala’yı sevmek hakkında şöyle buyurmuştur:

“Halkın işareti “buluşları” kadar, buluşları “bilişleri” kadar, bilişleri "sevgileri" kadardır. Allah Teâlâ nezdinde kuşun Allah’ı sevmesinden daha sevimli bir hal yoktur. Allah’ı seven kimsenin zilleti ve meskeneti gayet çok, halka karşı beslediği şefkat ve samimiyet duyguları pek fazla olur.”

Yusuf b. Hüseyin (rahmetullahi aleyh) şöyle buyurmuştur:

“Samimi ve dürüst kimsenin iki alameti vardır: Yalnızlığı sever, amelini gizli tutar.”

Yusuf b. Hüseyin (rahmetullahi aleyh) tecrit ve tevhid hakkında şöyle buyurmuştur:

“Tecrid ve tevhid ummanına düşenin zamanla susuzluğu artar ve asla kanmaz. Zira o, hakikate susamış olduğundan Hak’tan gayrı bir şeyle sakinleşemez.”

Yusuf b. Hüseyin (rahmetullahi aleyh) ihlâs hakkında şöyle buyurmuştur:

“Dünyada ihlâstan daha aziz bir şey yoktur. Kalbimden riyayı atmak için ne kadar cehd edersem edeyim yine de başka bir renkle kalbimde cari olmaktadır." 

“Zühdün alameti, yanında var olan yok olana kadar yok olanı aramamandır.”

“En zelil kişiler sevgilisini seven âşıklarla tamahkâr kimselerdir. Nitekim insanların en şereflileri de dürüst fakirler ve kanaatkârlardır.”

Yusuf b. Hüseyin (rahmetullahi aleyh) şöyle buyurmuştur:

“Havassın tevhidi vecd hali içinde kalben ve sırren O’nun huzurunda duruyormuş gibi bir hal içinde olmaktır. Bu halde iken Allah'ın iradesiyle ilgili tasarrufları ve kudretinin ahkâmı, tevhid denizinde kul üzerinde cereyan ederek onu kendisinde fani kılar ve bundan haberi olmaz. Şu anda onun hükmü üzerinde önceden cereyan ettiği zaman nasıl idiyse öyle olur. Yani olmadan evvel ne ise öyle olur, yani kul artık “hiç” olur!”

Yusuf b. Hüseyin (rahmetullahi aleyh) ömrünün sonunda şöyle dua etmiştir:

“Ya Rab! Biliyorsun ki halka sözle, nefsime fiilen nasihat ettim. Halkına yapmış olduğum nasihata bedel olmak üzere nefsimin hıyanetini bağışla!”