Affetmenin Mükafatı - 04.00.0000

Allahu Teâlâ Hazretleri kulları muhakeme edecek, muhasebe edecek. Muhasebe edecek de herkes böyle sevabım nerden çok olur diye ona çare arayacak. Ne yapayım da acaba sevabı arttırayım? Ne yapayım da cehennemden kurtulayım? Ne yapacağım da hesabımı doğrultayım da cennete gireyim? Diye çare arayacak.

Bu arada diyor Peygamber Efendimizin sallallahu aleyhi vesellem. Kıyamet gününde bir kul öteki kulu yakalayacak. Diyecek ki;

Ya Rabbi! Bu bana dünyada zulmetti. Bundan benim hakkımı al. Bunda benim hakkım var. Al bunu. Allahu Teâlâ Hazretleri sen bu kul kardeşine zulmetmişsin ver bunun hakkını buyuracak. O kulda diyecek ki; Ya Rabbi! Verdim, verdim, hiçbir şeyim kalmadı, hiçbir sevabım kalmadı, yok verecek bir şeyim diyecek.

Allahu Teâlâ Hazretleri diyecek ki; hak isteyen kula; bak bu kardeşinin başkalarına da zulmü olmuş anlaşılan, elinde hiç sevap kalmamış, sana verecek bir şeyi yokmuş. Öyleyse benim günahlarımdan yüklensin Ya Rabbi! Yüklensin benim günahlarımı, biraz hafiflesin, ben biraz hesabımı doğrultayım, yüklensin diyecek. Bunu söyleyince Peygamber Efendimizin ağladı. İşte o gün böyle gündür diye ağladı Peygamber sallallahu aleyhi vesellem efendimiz. O öyle günahlarını yüklensin deyince.

Allahu Teâlâ Hazretleri buyuracak ki; başını kaldır. Demek ki rabbinin huzurunda diz çökmüş, başını kaldırmaya takati yok insanoğlunun. Hesap kolay mı? Başını kaldır kulum diyecek. Başını kaldırınca o kul, cennetin köşklerini görecek ama etrafı kenarları incilerle bezenmiş. Kıymetli taşlarla bezenmiş, köşklerini görecek. Diyecek ki; Ya Rabbi! Bu köşkler kimin? Hangi peygamberin? Hangi şehidin? Hangi mübarek insanın?

Diyecek ki Allahu Teâlâ Hazretleri; hayır değil. Parasını verenin. Ya Rabbi! Kim bunun parasını verebilir. Kim bunun parasına takat getirebilir. Sen verebilirsin. Nasıl verebilirim Ya Rabbi diyecek? Kardeşini affedenlere.

Ve’l-‘âfîne ani’n-nâsi. (Âl-i İmrân 134.)

İnsanları affedenlere bu köşkler deyince o köşklerin güzelliğinden, ona hayranlığından, ona rağbetinden, iştiyakından diyecek ki; bu kardeşimi affettim Ya Rabbi! Affettim. Hakkımı istemiyorum. Affettim Ya Rabbi! diyecek. O köşklere gitmek için hızlı hızlı giderken Allahu Teâlâ Hazretleri diyecek ki dur nereye gidiyorsun? Bak sen affettiğin için, bu kardeşin de cehenneme düşmekten kurtuldu. Tut onun elinden de cennete beraber gidin diyecek. Tut onun elinden de cennete beraber gidin diyecek.

Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem burada diyor ki;

Ey Nas! Allah’tan korkun. Bak Allahu Teâlâ Hazretleri iki Müslümanın arasını nasıl ıslah ediyor. İki dargın Müslümanı ahirette nasıl birbirleriyle dost haline getiriyor. Birisine köşkü gösteriyor, ötekisini affettiriyor, onun elinden tutturuyor. Nasıl barıştırıyor? Sizde insanların arasını ıslah edin. Birbirleriyle barıştırın diyor.