Bu tarihten sonra Amerika, Birleşmiş Milletler'in uyarılarına karşın Irak'ı bombaladı. 21 gün sonra Saddam rejimi yıkıldı. Bush 'un keyfine diyecek yok. Tarih 4 Mayıs 2003. Manhattan'ın lüks caddelerinden birinde pazar yürüyüşü yaparken, gözüm Fox News binasının dış cephesinden akan elektronik banttaki haberlere takılıyor. 18 Mart'ta Bush'u eleştiren politikacının bu defa, ''Savaş sırasındaki liderliği için Bush'a büyük saygı duyulması gerektiğini ve koalisyon güçleri Irak'ta kitle imha silahları bulamasa bile savaşın haklılık kazandığını'' söylediğini okuyorum. Nedenini de şu şekilde açıklıyor bu politikacı: ''20 yıldır kendi insanlarına işkence eden, sadece kendi ülkesi için değil, Amerika dahil tüm dünya için büyük bir risk oluşturan bir insanı 21 günde yok ettik.'' Bu sözleri sarf eden kişi, Amerikan Senatosu'nun azınlık lideri Güney Dakota Senatörü Tom Daschle . Önce, haberi doğru okumadığımı düşünüyorum. Eve geliyorum. İnternette yaptığım kısa bir araştırma sonunda haberin doğru olduğunu anlıyorum. Bir insan 48 gün içinde nasıl bu kadar taban tabana zıt iki görüşü savunabilir? Bir politikacı, bu kadar hayati önem taşıyan bir konuda nasıl bu kadar radikal bir şekilde görüş değiştirebilir? ''Oooo, daha alışamadın mı bu politikacılara?'' diyenleri duyar gibi oluyorum. Fakat ülkemizde de örnekleri oldukça fazla görülen bu tarz politikacılara alışmak, onları kabul etmek anlamına gelmiyor mu? İyi ama Daschle neden bu derece tavır değiştirmiş olabilir? 18 Mart'taki çıkışından sonra Daschle, her şeyden önce ilk olarak Amerika'yı suçladığı için birçok kesim tarafından şiddetle kınandı ve sözleri politik açıdan çok yanlış bir taktik olarak nitelendirildi. Cumhuriyetçilerin Ulusal Komite Başkanı Marc Racicot , ayrılık yaratıcı açıklamaların cesaret kırıcı ve utanç verici olduğunu söyledi. Senato'nun Cumhuriyetçi çoğunluk lideri Bill Frist ise, Daschle'ın sözlerini ''derin hayal kırıklığı yaratan sorumsuz sözler'' olarak değerlendirdi. Daschle'ın gelecek seçimlerdeki olası rakibi Güney Dakotalı John Tune 'un yorumu da ilginçti: ''Güney Dakota'dan değil, Güney Fransa'danmış gibi konuşuyor.'' Demokratların bile birçoğu Senatör Daschle'ın talihsiz bir konuşma yaparak kendisini politik açıdan çok zor bir duruma soktuğunu belirttiler. Neden? Çünkü Irak'a karşı savaş başladıktan sonra Amerika'da büyük bir bütünleşme oluştu. Amerikan milliyetçiliği her şeyin üzerinde görüldü. Amerika'nın en popüler ve en çok ödül kazanan country müzik grubu Dixie Chicks üyelerinden Natalie Maines , Londra'da bir konserde izleyicilere, ''Bush Teksaslı olduğu için utanıyoruz'' dediği için, radyolar grubun şarkılarını çalmama kararı aldı. Eski Demokrat Başkan Bill Clinton bile zamanın Başkan'ın arkasında olma zamanı olduğunu, konunun politikaya alet edilmemesi gerektiğini söyleyerek Bush'a destek verdi. Hemen tüm medya Pentagon reklamlarını yayımlar ve Amerikalılar cephedeki Amerikan askerleri için dua ederken, birisi çıkıp doğruyu söyledi ve dokuz köyden kovuldu. Olayın buraya kadar olan bölümü siyaset sahnesinde bir klasik aslında. Bir politikacının 48 gün sonra fikir değiştirmesi de ilk değil, çok daha kısa sürede taraf değiştirenler görüldü. Anlaşılması güç olan nokta, dramatik bir şekilde taraf değiştiren politikacıların bundan zarar değil, fayda sağlayacaklarını sanmaları. Bush, Irak hakkında ne zaman konuşsa, Saddam rejimini devirmek istediklerini söylüyordu. 18 Mart'ta basın toplantısı yapıp Bush'u eleştiren Daschle, neden o zaman Bush'un politikalarını eleştirerek diplomaside korkunç başarısız olduğunu söyledi ve savaş sonrasında da Bush'u sergilediği liderlik yüzünden kutladı? O liderlik yüzünden savaş çıkmadı mı? O liderlik yüzünden neredeyse tüm dünyada, Amerika'ya büyük bir öfke gelişmedi mi? O liderlik yüzünden onca insan can vermedi mi? Madem ki, Irak'ta kitle imha silahları bulunmasa da, Saddam yönetiminin devrilmiş olması tek başına savaşı haklı çıkarmaya yetiyordu, öyleyse Daschle neden Bush'u uluslararası camianın desteğini almamak ve Amerika'yı izole etmekle suçladı? Belki senatör, Bush'un savaş sonrasında yükselen popülaritesinden faydalanmak istiyor. Belki de doğruyu söyleyip yalnız kalmaktansa, yanlışa ortak olup yükselmeye çalışıyor. Olan biten tamamen politikanın çirkin yüzünü yansıtıyor. Belki de savaşın Bush açısından en büyük kazançlarından birisi de, Saddam'ı 21 günde devirmenin yanı sıra 48 günde en büyük rakiplerini bile yanına çekmiş olması. Sonuçta, Daschle yine yanlış hesap yapmış görünüyor. Amerika'da siyaset çevrelerinde senatörün en büyük düşmanının artık kendisi olduğu konuşuluyor. Herkesin kafası karıştı. Bir ricaları var: Gerçek Tom Daschle ayağa kalkabilir mi lütfen?
CUMHURİYET 11.05.2003
Onlar her yerde: İkiyüzlü politikacılar







