İMSAKGÜNEŞİŞRAKÖĞLEİKİNDİAKŞAMYATSI
06:1907:4808:3312:5415:2717:5119:14
Kabe

Türkiye Irak'a girmemeli

Türkiye Irak'a girmemeli
Güncel
|
ABD'nin Irak'ı işgal etmek için öne sürdüğü, uluslararası hukuk önünde kanıtlayamadığı ancak herkesin inanmasını istediği tüm gerekçelerin yanlış olduğu ve işgalin bahanelerini yaratmak için öne sürüldüğü ortaya çıkmıştır. ABD'nin tasası Irak'ın demokratikleşmesi değildir. Saddam'ın yerine kendi çıkarlarını pekiştirecek askeri gücünün gölgesinde kukla bir yönetim kurma peşindedir. Bombalamalar ve ambargolarla 12 yıldır sürekli kuşatma altında tutulan Irak'ın kolunun, kanadının kırıldığı ve halkının yıkıma uğratıldığı açıktır. 12 yıldır yılda 1 milyar dolar harcanarak sürdürülen bu savaş- ta misket bombalarıyla ölen siviller oldu (William M. Arkin-'America Cluster Bombs Iraq' washington post. com., 26 şubat 2001). Yaptırımlar ve bombalamalar halkı yıkıma uğratmakla birlikte çoğu Iraklı'yı yönetimle bağımlı ilişki kurmaya yöneltti. Bu durum muhalefeti canlandırabilecek kurumların ortadan kalkmasına ve sonuç olarak Saddam'ın ve Baasçı hükümetinin güçlenmesine yol açtı. Zorba Saddam, Kuveyt'i işgal etmekle ABD'nin Ortadoğu'ya ayak basmasını sağlayacak ortamı yaratmıştı. Yine Irak'ın yönetiminde sonuna kadar kalarak ve ABD'ye meydan okuyarak ister bilinçli, ister bilinçsiz olsun ABD'nin Ortadoğu'yu işgal eylemine başlamasını ve dünyayı hegemonyası altına alma ham hayalinin ilk adımını atmasını sağlamıştır. Aslında ABD Saddam'a teşekkür etmelidir ve belki de etmiştir. Saddam Kuveyt'i işgal edinceye kadar ABD ve İngiltere'nin çıkarlarına hizmet etmiştir. Bu ülkeler Saddam'ın halkına zulüm yaptığı yıllarda ona destek olmuştur. İran'la savaşırken Irak'ı desteklemişler, ABD her iki ülkeye de silah satmıştır. Kuşkusuz Saddam laik bir diktatördü. Ancak her iki ülke Saddam'dan daha zalim kişileri de destekledi. Zaire'de Mabutu Sese Seko, Endonezya'da Suharto'ya yaptıkları gibi 1991'de Kürtlerin ve Şiilerin (çoğunluğun) ayaklanmalarında halkın yönetimi devralma riskini gören ABD ayaklanmaların Saddam tarafından acımasızca bastırılmasına göz yummuştur. ABD'nin eski Ulusal Güvenlik Konseyi Ortadoğu İşleri Direktörü Richard Haas bu durumu Amerika'nın politikalarının rejimden değil, Saddam'dan kurtulmak olduğunu belirterek açıklamıştır. New York Times'tan Thomas Friedman dünya nüfusunun yüzde 6.3'ü ile dünyadaki zenginliğin yüzde 50'sine sahip olan ABD'nin dış politikasının çerçevesini şöyle çizmektedir: "Piyasanın gizli eli gizli bir yumruk olmadan asla iş görülemez. Mc Donnell Douglas olmaksızın Mc Donald's serpilip büyüyemezdi. Ve Silikon Vadisi teknolojilerinin serpilip gelişmesi için dünyayı emniyette tutan gizli yumruğun adı ABD ordusu, hava kuvvetleri, donanması ve deniz piya-deleridir (Thomas L.Friedman-The Lexus and the Olive Tree 1999). Friedman Dışişleri Bakanlığı Planlamacısı George Kennan'ın 1948'de ortaya koyduğu argümanı güncelleştirerek yineliyordu. Nitekim Körfez Savaşı'nda önemli olan BM şemsiyesi Clinton tarafından terk edildi. II. Bush da böyle bir şemsiye arayışındaymış gibi yaparak uluslararası hukuka saygılı olunduğu izlenimini yaratacak samimi bir çabaya gerek duymadı. II. Bush yönetimi savaş yapabilecek tek süper güç olmayı, itibarlı gerçek güç olmaya yeğ tuttu. 1991'den beri savaşı yönlendirmiş stratejik denklemin birçok unsuru bulunmaktadır. Amerika, Türkiye ve Ortadoğu coğrafyasının yer aldığı Batı Asya'da, Afganistan, Pakistan ve İran'ın yer aldığı Orta Asya'da, Kore ve Endonezya'nın yer aldığı Doğu Asya'da güç dengesini yeniden şekillendirmeyi hedeflemektedir. Bu bölgelerde sorgudan muaf, rakipsiz ve yaptıklarını meşrulaştırmaya gerek duymayan bir Amerikan hegemonyası kurmak istemektedir. Yine Amerika uluslararası istikrar adı altında kendi öz ekonomik ve stratejik çıkarlarının korunması bakımından istikrarlı bir bölgesel güvenlik ortamının korunmasından sorumlu olduğu varsayımıyla hareket etmektedir. Massachussetts Üniversitesi Trans-Arab Araştırma Enstitüsü Başkanı Prof. Naseer Aruri'nin belirttiği gi-bi işte bu nedenlerle Amerika'nın aynı anda birçok cephede dışarıya gücünü yönlendirmesi ve göstermesi için sürekli bir iradeyi ve beceriyi koruması gerekmektedir. Eğer ilan ettiği kuralları sorgulayan ya da gelecekte sorgulayabilecek herhangi bir güç ortaya çıkarsa, bu gücü yok etmese bile onu denetim altına alabilmelidir. Türkiye'nin itibarı tehlikede Amerika'nın uygulamak istediği strateji bellidir. Türkiye ABD'nin bu büyük stratejik hedefi bakımından sadece bu strateji için kullanılan bir ülke olabilir. Amerika'nın bu stratejisi Türkiye ile konuşularak ve Türkiye'nin kendi stratejik hedefleri göz önüne alınarak mı hazırlanmıştır? Her iki ülkenin stratejik hedefleri uyuşmakta mıdır? Türkiye'nin stratejisi ABD saldırganlığı ile işbirliği yapıp, İsrail ile birlikte bölgesel jandarmalardan biri olma rolünü oynayıp, ekonomik, siyasi ve askeri olarak yarar sağlamak olamaz. Böyle bir strateji Türkiye'nin itibar ve onurunu yitirmesine ve bir maceraya girmesine yol açmasının yanı sıra orta ve uzun vadede de zararına olur. Türkiye kendi kaynaklarını akılcı bir şekilde harekete geçirerek borç batağından kurtulmalı, ekonomisini güçlendirirken insan haklarının evrensel boyutlarını yakalamalıdır. Meclis'e görev düşüyor Hasbelkader de olsa hukuksuzluğa ve haksız bir işgale ortak olmayan ve bu onurlu davranışıyla prestij kazanan Türkiye'nin Amerikan askerlerine siper olmak üzere Irak'a asker göndermesi vahim bir hata olur. Türkiye hukuki gerekçesi bulunmayan ve meşru da olmayan böyle bir işgale katılmış sayılır. Irak'ın istikrara kavuşması yenilenecek BM sisteminin alacağı kararlarla birlikte işgalin sona ermesi ve Irak halkının iradesiyle olabilir. İşgal güçleri Irak'a istikrar götüremediği gibi istikrar adı altında işgal güçlerini korumaya gidecek Türk askeri istikrarsızlığı derinleştirir. Türkiye'nin Irak'a ve bölgeye ilişkin Arap, Kürt ve Türk unsurları birlikte gözeten politikalar oluşturarak bölgeye katkıda bulunması önemlidir. Hükümete 'Sakın ha' demek gerekmektedir. Meclis'in ise hükümetten gelecek böyle bir istemi reddetmesi gerekir. Demokratikleşme yolunda önemli adımlar atan Meclis'in böyle bir maceraya izin vereceğini sanmıyorum. Av. Dr Ümit Kardaş: Emekli yargıç albay RADİKAL 13.08.2003
Tüm Haberlere Dön
AKRA