İMSAKGÜNEŞİŞRAKÖĞLEİKİNDİAKŞAMYATSI
06:1907:4808:3312:5415:2717:5119:14
Kabe

Rahmetle yâd ediyoruz

Rahmetle yâd ediyoruz
Güncel
|
Mehmed Zahid Kotku (Rh.A), 1897 yılında Bursa'da dünyaya gelmiştir. Soyadı "mütevazı" anlamına gelmektedir. Baba ve annesi Kafkasya'dan göç eden müslümanlardandır. Babası İbrahim Efendi, Hazret-i Peygamber SAS sülâlesinden bir Seyyid'dir. Mehmed Zahid Efendi ortaokuldan sonra Bursa Sanat Mektebi'ne girdi. Bu esnada Birinci Dünya Savaşı dolayısıyla 18 yaşlarında askere alındı. Ordunun Suriye'den çekilmesinden sonra, binbir güçlükle İstanbul'a döndü. İstanbul'da bulunduğu esnada Gümüşhâneli Tekkesi'ne giderek Ömer Ziyâeddin Efendi'ye intisâb eyledi. Onun vefatından sonra irşad makamına gelen Tekirdağlı Mustafa Feyzi Efendi'nin yanında tahsil-i kemâlâta devam etmiş, 27 yaşlarında hilâfetnâmeyi aldıktan sonra Bayezit, Fatih, Ayasofya Camii ve medreselerinde derslere devam etmiş, bu esnada hafızlığını da tamamlamıştır. Tekkelerin kapatılmasından sonra Bursa'ya dönüp evlenmiş, 1929'da vefat eden babası yerine Bursa ovasındaki İzvat Köyü'nde 15-16 sene kadar imamlık ettikten sonra Üftade Camii'nin imam-hatipliğine tayin edilmiştir. Burada 1945-46'dan 1952'ye kadar hizmet eyledi. Aralık 1952'de Gümüşhaneli Dergâhı postnişini ve eski tekke arkadaşı Kazanlı Abdülaziz Bekkine'nin vefatı üzerine, İstanbul'a nakl olarak Fatih'te bulvara nazır Ümmügülsüm Mescidi'nde vazife gördü. 1958 yılında Fatih İskenderpaşa Camii'ne nakloldu ve vefatına kadar bu vazifede kaldı. Bağlıları arasında çoğunlukla akademisyen, işadamı ve siyasetçiler gibi eğitim seviyesi yüksek, seçkin bir kitle olması dikkate değer bir husustur. Eğitim, yardımlaşma ve ilmî çalışmaları destekleyen vakıf ve derneklerin yanı sıra basın yayın ve yerli sanayi alanında da pek çok müessesenin kurulmasına öncülük etmiş, talebelerini teşvik etmiştir. Mehmed Zâhid Efendi, ömrünün son yıllarında rahatsızdı. 13 Kasım 1980'de ahirete irtihal eyledi. Süleymaniye Camii haziresi Kanûnî Süleyman Türbesi arkasında, kendisinden feyz aldığı hocaları ve üstadlarının yanındaki istirahatgâhına defnolundu. Merhum uzunca boylu, şişmanca, heybetli, gül yüzlü, sevimli, alımlı bir kimse idi. Tanıdığına tanımadığına selâm verir, güleryüz gösterir, gönül alırdı. Hafızası çok kuvvetli, konuşması tatlı ve safiyâne idi. Karşısındakine söz fırsatı tanır; kesinlikle bildiği bir şeyi bile sanki ilk duyuyormuş gibi yumuşak bir tavırla dinler, mânâlı ve nükteli cevap verirdi. Sohbetleri hoş, hutbeleri fevkalâde celâlli olurdu. Yayınlanan eserlerinden bazıları; Tasavvufi Ahlâk, Mü'minlere Vaazlar, Hadislerle Nasihatler, Cennet Yolları, Ehl-i Sünnet Akaidi, Ana Baba Hakları, Nefsin Terbiyesi. Daha geniş bilgi için: www.iskenderpasa.com
Tüm Haberlere Dön
AKRA