17 İçimizi Temizlemek ve Nurlandırmak

Bu ay, bizim için senenin çok önemli bir devresidir. Bu önemi hepimiz idrak etmeliyiz. Ailece, çoluk-çocuk kendimize bu ayda esaslı bir çekidüzen vermeliyiz.

Bilindiği gibi insanların bir dış görünüşleri, bedenleri; bir de iç âlemleri, rûhları vardır. Çoğumuz dışa büyük önem verir, özen gösterir, temizliğine, süsüne, emek sarf eder, pek çok masraf ederiz. Peki, ama içimizi bezemek ve kaplamak için ne yapıyoruz? Doğrusunu söylemek gerekirse bu meseleye eğilen bile çok azdır, bu işin hayatımızdaki önemini sezen nerede? Hele bu işi başarma yollarını bilenler şimdilerde çok daha ender bulunmaktadır.

Hâlbuki İslâm dîni iç âlemimizin düzenlenmesine, aydınlanmasına, paklanmasına çok büyük bir ciddiyetle eğilmiştir. O kadar ki Yüce Peygamberimiz (ona salat ve selam olsun): “Ben güzel ahlâkı tamamlamak için gönderildim.” buyurmuştur.

İslâm’da bu konudaki bilgiler, ihlâs-ı amel, tezkiye-i nefs, tasfiye-i kalb, terbiye-i rûh, tehzîb-i ahlâk, tathîr-i bâtın gibi başlıklar altında tasavvuf ilmi içinde derinden derine incelenmiş, tarih boyunca tatbik edilegelmiştir. İşte, Ramazan ayı bu konuda -tâbir caizse- kitle eğitimi yapılan zamandır. Ahlâk ve tasavvuf kitaplarında yazılan nazari bilgilerin Ramazan’da tatbikatı topluca icra edilmiş olur. Herkes aynı şekilde hareket ettiğinden Ramazan’da dînî bakımdan yanlış yolda olanların Hakk’a dönüşü, tevbe edişi, kötülüğü bırakışı, ibadete sarılışı âdeta kendiliğinden oluverir. Sarhoş içkiyi, kumarbaz oyunu, haylaz tembelliği, müptela günahı kolayca terk edebilir.

Ramazan, oruç, âdeta irade terbiyesini sağlayan bir aylık kurs gibidir. Böylece insan nefsinin kötü alışkanlıklarını, şehvanî isteklerini, oburluğunu dizginlemeyi öğrenir, senenin diğer zamanlarında da arzularını yenebilecek bir kuvvete sahip olabilir.

Açlık vücudun birikmiş fazlalıklarını eritir, bedene sıhhat getirir; kalbe rikkat kazandırır, fakirin, yoksulun hâlini sezdirir, insana merhameti öğretir, basiret gözü önündeki gaflet perdelerini kaldırır, kişinin mânevî âlemin sırlarını gözlemesini, füzyûzatına ermesini sağlar.

Hatimler, teravihler, itikâflar, tesbihler, zikirler, mukabeleler, vaazlar, mevlitler, ziyaretler, zekâtlar, sadakalar... Müslümanı günahlardan arındırır, mânevî derecesini yükseltir. Hakk’a makbul, halka mahbûb, velî bir kul hâline getirir, cennet-i âlâya ve Cemal-i Mevlâ’ya erdirecek mertebelere ulaştırır.

Amma orucu sadece mideye değil, bütün azaya, bedene, akla, fikre, göze, kulağa, dile, ele... de tutturmak esas şarttır. Çünkü fesat işleyenin, şer düşünenin, harama bakanın, yasaklı şeyleri dinleyenin, dile geleni kontrolsüz söyleyip, ele geçeni haram-helal demeden yiyenin, sövüp sayanın, dövüp kalp kıranın... orucuna hiçbir sevap yoktur. Bu husus çok iyi biline ve mucibince amel oluna...