Ecdadımızın İslama Girişi - 11.02.1992

Bizim ecdadımız Müslümanlığı sosyal ve coğrafî şartlar dolayısıyla, tesadüfen karşılaştıkları bir inanca girmek tarzında benimsemediler. Peki nasıl? O zaman mevcut bütün inançları tanıyıp tadıp tercih ederek girdiler.

Bir kere Tibet'i biliyorlardı, Dalaylamaları vesaireleri biliyorlardı. Brahmanizm'i, Budizm'i biliyorlardı. Çin'de hâkimiyet sürmüşlerdi, onların inançlarına vâkıflardı, kendilerinin Şamanizm'i atalarından kalma bir din olarak mâlumlarıydı, biliyorlardı. Hazar denizinin, Karadeniz'in kuzeyinde Hıristiyanlığı görmüşlerdi ve Kodekus Kumanikus gibi hıristiyan, çok eski devirlerden kalma metinler elimizde. Bir kısım kabileler hıristiyan olmuş hatta şimdi Gagavuzlar onlardan kalıntı diye gazetelerde bahis konusu ediliyorlar.

Hazar Türkleri Yahudiliğe girmişler, yahudileri görmüşler, tanımışlar, tâbi olmuşlar. Bütün bunların hepsini denedikten sonra devletler, milletler, yöneten bir makul yönetici kadro olarak İslâm'ı beğendiler, İslâm'ı seçtiler. Çünkü hayata en iyi intibak eden din İslâm!  Çünkü toplumun içindeki insanların birbirleriyle münasebetlerini en iyi düzenleyen din İslâm! Çünkü toplumun yapısı olan aileleri ve ailelerin temel taşı olan fertleri bedenen sıhhatli yapan İslâm, rûhen güçlü ve kuvvetli yapan İslâm!

Askerlik mesleğini bir mübarek, mukaddes meslek hâline getiren İslâm, nöbeti bir ibadet hâline getiren İslâm! Allah yolunda, başkalarının sınırlarının arkasında, huzur içinde yaşaması için canından geçmeyi bir ideal olarak insanlara aşılayan İslâm. Bunları hangi dinde bulacaktınız? Bulamazsınız ki.

Bizim ecdadımız, büyüklerimiz bu dini sosyal birtakım hadiselerin sürüklemesi sonunda rüzgârın önünde yapmak misali, ne yapalım bizim de kısmetimiz buymuş, işte bu inanç da bizim olsun gibi seçmediler. Her zaman yoklama ve irdeleme, kontrol ve tenkit süzgeçleri, mantık ve muhakemeleri çalıştı ve İslâm'a daha çok âşık olarak, daha sımsıkı bağlandılar.