İslam'da En Önemli Husus İtikaddır - 11.02.1992

Asrımızın ilmine sahip kardeşlerimiz, bendeniz profesörüm, dinleyiciler arasında profesör dostlarımız, kardeşlerimiz var. Seve seve müslümanız, inanmış olarak, incelemiş olarak, çeşitli tenkitleri bilen, onlara zaman zaman cevap veren insanlar olarak seve seve cân ü gönülden müslümanız. Her tenkit bizi İslâm'a daha çok sımsıkı sarındırıyor, İslâm böyle bir din. İslâm'ın cazip üstünlükleri nelerdir?

İslâm'da en önemli husus itikattır. Kusurlar, günahlar…Onlar affolabilir. Af diye bir müessesesi var Allah'ın, mağfireti, affı, rahmeti var, affolabiliyor. Mühim olan itikattır, mühim olan bilimsel temeldir, gerçeğin doğru kavranmasıdır. Allah, o gerçek, doğru olarak kavranıldığı zaman öteki kusurları bağışlayabiliyor.

İnnallâhe lâ yağfiru en-yüşreke bihi ve yağfiru mâ dûne zâlike li-men yeşâü.

Allah sadece bu gerçeği kavrayamayanları affetmez. O ilmî gerçeği yakalayamayanları affetmez, ötekileri affedebilir dilediğini suçunu bağışlayabilir, mühim olan inançtır.

O halde bizim de ilk önce bu bilimsel gerçeği tam kavramamız lazım.  Küfür tamamen inkâr, şirk de yanlış bilmek veya ortak koşmak. Bir inanç var tamamen inkâr yok ama inanç yanlış, o da kıymetli değil, o da olmaz!

İnsanoğlu Allah'ı doğru tanımak zorundadır. Ya doğru olarak tanıyacak ya da tanımazsa affolmaz. İnsanın en büyük vazifesi Allah'ı, Yaratanı'nı doğru tanımasıdır. Her gün kendisine rızkı vereni, göndereni, sıhhati, aklı vereni, her türlü nimeti, sonsuz nimetleri vereni mutlaka doğru bilecek. Oradaki hatayı Allah affetmiyor.

İslâm'ın ana mantığı budur ve Hz. Âdem atamızdan Peygamber Efendimiz'e kadar peygamberlerin mücadelesi budur. Bu gerçeği insanoğlu kavrayacak, eliyle yaptığı taşa, havada gördüğü güneşe, aya, yıldıza tapmayacak. Çünkü onlar gibi kaç tane yıldız olduğunu ilim bugün söylüyor. Kaç tane güneş olduğunu, kaç tane güneş sistemi olduğunu biliyoruz. Doğruyu bulacak.

Sonra, İslamda,insanların kafasının yanlış olması, bir de şeytana tapmak diye bir söz vardır.

Lâ ta'budu'ş-şeytân.

Sonra nefse tapmak;

E raeyte meni'ttehaze ilâhehû hevâhû.

Nefsini put edinmek… İnsanlar bazen Allah'a tapınmazlar, Allah'a itaat etmezler, bazıları şeytana itaat eder, şeytanın emrinde ve buyruğundadır, bazıları da nefsinin emrinde, buyruğundadır, ona tapınıyor diye bu hususta dikkat çekiliyor. Bunlara tapınmaması, Allah'tan gayriye tapınmaması, Allah'ın varlığının birliğinin anlaşılması ana temel alınıyor. Hepsi güzel, hepsi akla ve mantığa ve ilme, uygun.