El Hayy

El-Hayy

Yalnızım

Sensiz bırakma beni 

Kayboldum

Yolda bırakma beni 

Düştüm

Bırakma ellerimi

Doğum ile bebek anne karnından ayrılıp ilk nefesi çekiyor ve hayat başlıyor. Dünyada her saniyede dört kez yaşanan bu olay biraz daha az sayıda insanın nefesinin durmasıyla da sonlanıyor. İki nefes arasında hayat sahibi oluyor ve bunun adına yaşam diyoruz. Başlangıcı ayrı bir şaşkınlık son vedası ayrı bir hayret olan ömür maceramızda yaşıyor ve ölüyoruz. Her türlü canlının yaşayıp ölmesi gibi bizimde var oluş ve yok oluş hikayemiz hayat-ölüm çerçevesinde bir resim karesi gibi asılı duruyor. Tıpkı masallardaki gibi bir varmışız bir yokmuşuz, hayatlarımızda zaten biraz masala benzemez mi? Bizler hayal O ise gerçek hayat sahibidir.

Bu nizamı kuran yani yaşatan, öldüren ve tekrar dirilten, tabiatı bu düzenle idare eden Allah-ü Teala ebedi hayatla Hayydır. Akıl ve gerçeklik de bunu gerektirir. Kainatta her şey bir varoluş ve yok oluş sergilerken hakkında ölüm geçerli olmayan tek varlık O’dur. O her yönüyle tam bir hayat sahibidir.

Hiçbir başlangıçta başlamaz ve hiç bir nihayet ile son bulmaz. Ebedi ve ezeli hayat ile Kadimdir, hayatı son bulmaz. Hayy ölmeyen, bâki kalan demektir. Hayy sıfatının Kuran-ı Kerim’de kullanıldığı üç ayeti kerimede Kayyum ismi ile birlikte Hayyu’l-Kayyum şeklinde yer almıştır.

“Allah öyle bir ilâh ki kendisinden başka hiçbir ilâh yoktur. O, Hayy ve Kayyûm’dur” ifadeleri geçer.

İnsan bu ismi şerifle tek hayat sahibinin Allah olduğunu bizim hayatlarımızın O hayat sahibinden olduğunu düşünmelidir. Bizim diri olarak vasıflandırdığımız her şey ancak Onun hayat vermesiyle diridir. Bir bebek, bir çiçek, bir yumurta yaratılış merhalesinde bir çok şart, zaman çevre ve mekanizmaya muhtaçtır. Oysa ki O bu tip şart ve sınırlamalardan münezzehtir.

El-Hayy olan Rabbimiz hayatı şu an durdurmayı dilese dünya, güneş, ay hepsi bir anda duruverir.  Nefesimiz, havamız, toprağımız, suyumuz neyimiz bizim ki?