El Basir

El-Basir

Şanın ne kadar yüce Allahım

Azametini düşündükçe aklım karışır

Sanatındaki ihtişam karşısında gözüm kamaşır

Kudretini anlatamam, dilim dolaşır…

İnsan doğası sosyalleşme, iletişim kurma ve takdir görme gibi ihtiyaçları barındırır.  Hepimizin bu ihtiyaçları karşılayışı farklıdır ama sosyalleştiğimiz ortamlarda takındığımız bazı tutumlar müşterektir. Mesela tüm gözlerin üzerimize çevrileceği bir ortamı hepimiz daha bir önemser, bu tür ortamlarda itinalı giyinir,  davranışlarımıza titizlenir, sempatik ve kibar olmaya çabalarız.

Doğal olarak hiçbirimiz bizim için saygınlığı olan birinin huzurunda iken terbiye sınırlarını aşmak istemeyiz, zorlasalar bile o meclisin gereğinin dışına çıkmayız. Aslında bir an düşünsek her anımızda, her hareketimizde öyle bir Yüceler Yücesinin huzurundayız ki

“O ne mükemmel görendir.” [1]

Allah(c.c.) görendir,  görmesiyle her varlığı idrak eder. Biz ise her an O’nun gözü önündeyiz.

Basir ismi “Görmeye konu olan şeyleri bütün özellikleriyle idrak edip gören” manası ile esma-i hüsna listesinde yer alır. 

Bizler görür ve işitiriz ama uzakları ve görüş alanımızın dışını göremeyiz, görüşümüz sınırlıdır. O ise işitenleri ve işitilenleri de yaratan ve onlar üzerinde istediği gibi tasarruf eden ve hiç benzeri bulunmayan tam ve kadim bir Semi ve Basir’dir.

Basir ismi şerifinden kulun nasibi ihsan makamında davranmaktır. Yani Allah’ı görüyormuş gibi ibadet etmek ve bunu sadece ibadetlerde değil her işimizde uygulamak.

En azından “Sen O’nu görmesen de O seni görüyor”  gibi düşünmelidir. O’nun görmesini hep hatırında tutan benlikten ve halktan kopar ayrılır denmiştir. Zaten benlik ve halk ne der? endişesi yakamızdan düştüğünde geriye kalan koca bir hürriyet değil midir? Modern insanın üzerine kurulan kameralar, gözetleme kuleleri, mobeseler gibi kitlesel gözetleme araçları altında izlenen insan şu ilahi hitapla bile asıl gözetleyenini tekrar hatırlayabilir ve hamdini bu minvalde artırabilir.

“Rabbinin hükmüne sabret. Çünkü sen gözlerimizin önünde/gözetimimiz altındasın. (Her) kalktığın zaman [2] Rabbini hamd ile tesbih et.” [3]