El Muhyi

El-Muhyi

Sen ki verdiğin sözle yegane tesellimsin

Rahmetinin deryasına al beni 

Sen ki yokluğumda da varlığımda da vefalısın

Gufranının gölgesine al beni

Yeryüzündeki tüm canlılar ve insanlar Allah’ın ihya ve can bahşetme fiilinin muhatap ve mazharlarıdır. Allah(c.c.) zatını “muhyi’l mevta” olarak yani “ölüleri diriltici” olarak vasıflandırmıştır.

Her Müslüman mutlak olarak yalnız Allah-u Teâlâ’nın yaşatan ve can bahşeden olduğuna iman eder. O, El-Muhyi’dir.

Hayat ve ölüm her ikisi de bizler için bir nimettir. Hayat olmasaydı dünyanın güzelliklerinden faydalanamazdık. Ahirette bize hayat verilmeseydi ebedi ödülü alamazdık. Ölüm olmasaydı dünyadaki mükellefiyetlerimizden kurtulamaz, amellerimizin karşılığını alamazdık.

Mevlana bu vaziyeti ne güzel özetler:

“Cihan bağına gül toplamak için geldik, ama diken hamallığı yapıyoruz”

Kafese konan kuşlar bile öterek sızlanır, bülbülün ötüşü itirazındandır, neyin sesi ayrılık acısındandır biz insanlar ise dikenlerden hiç sızlanmıyoruz, gül kokusunu yapay kokulara değişebiliyoruz.

“İnsan özgür doğar, oysa her yerde zincire vurulmuştur” Nefsimiz ise en büyük prangamızdır.

O halde tekrardan kendimize şu soruları sorabiliriz:

İbadet ve kulluk yazısını niçin benim alnıma çektiler?

Göklerde ve yerde benim adımı niçin dostluk ve muhabbetle meşhur ettiler?

Kutsal kitaplarda ve sahifelerde niçin benden bahsettiler?

Dünyayı niçin birçok yerde kınadılar?

Onun adını niçin zindan ve hapis koydular?

Önde gelen peygamberler ve Veliler niçin ona iltifat etmediler?

Bizler de bu ismi şerifin penceresinden bu sorulara samimi cevaplar bulmaya niyet edersek gönlümüzde dünyayı soğutup ahiret sevgisini ısıtmış olabilir ve kendimiz adına en güzel ihya hareketine adım atmış olabiliriz.