El Kerim

El-Kerim

Sen ki Alemlerin Rabbisin;

Beni yalnız Sana kul eyle.

Sen ki Rahmansın Rahimsin

Beni yalnız Sana muhtaç eyle

İslam ahlakında cömert ve ikram eden insanlar methedilmiş, şahsiyet inşasında kişi kerem sahibi olmaya teşvik edilmiştir. Anne babanın çocuğuna ikram etmesi, ev sahibinin misafirine ikramı, zenginin yoksula armağanı, komşunun komşuya sunumu özendirilen teşviklerden ilk akla gelenlerdir. Bu bahşetme de ölçü herkesin kudreti neye müsaade ediyorsa onunla yetinme tarzındadır. Fuzuli’nin sakiye seslenişi gibi artık elinden gelen hayır ne ise o sunulur,

“Ey sâkî, kerem et yoksullardan iltifatını kesme,

Elinden gelen hayrı bu dilencilerden esirgeme. [1]

Bahşetmek ve bağışta bulunmak hususunda Allah-ü Teala hazretleri ise Keremi bol ve bağışı sonsuz olandır. O’nun kullarına ikramları sayılamaz ve sınırsızdır. O karşılık beklemeden ikram eder.

“Oku, insana bilmediğini öğreten, kalemle (yazmayı) öğreten Rabbin en büyük kerem sahibidir.” [2] ayetleri bize Rabbimizin El-Kerim oluşunu haber verirken“… Şükreden ancak kendisi için şükretmiş olur; nankörlük eden de bilsin ki, Rabbin müstağnidir (hiçbir şeye ihtiyacı yoktur), çok kerem sahibidir.” [3] ifadeleri de bizim O Kerem sahibine karşı tavırlarımızın neticelerini bize haber vermektedir.

Allah’ın hem yaratıcı hem rızık verici olduğuna iman eden kişiler bu nimetlerin başlı başına şükrü gerekli kıldığına gönülden teslim olurlar. Nimetleri vereni bilmek, verdikleri için şükretmek yanında işlerimizi değiştirme gücünün O’na ait olduğunu düşünmeyi de beraberinde getirir. Her şeyin mülkü Allah’ın elinde olduğuna göre bizler bugün zengin, yarın fakir, bugün hasta yarın sıhhatli olabiliriz. Dengeler her an değişebilir. Lütuf ve ikram sahibi olan O ise bizlere, kime ne kadar verdiğini, kimden ne kadar esirgediğini sorgulamak düşmez. O sorgulanamaz, dilediğine dilediği kadar, dilediği şekilde hiçbir sorguya tabi tutulmaksızın verir.

Bize düşen elimizdeki mevcuda şükretmektir. Şükür ile elimizdeki nimete sahip olmuş ve kaybolan nimeti yakalamış oluruz. Allah (c.c.) nankörlük edenden de lütfunu esirgemez, azabını tehir eder.

El-Kerim isminin içerdiği manaların başında Allah’ın lütüfkarlığı ve affediciliği ilk zikredilenlerdendir. Gazzali’nin bu ismi şerif ile ilgili derlediği anlamlardan bazıları şunlardır:

-Muktedirken affeden

-Vadini yerine getiren

-Lütfunu umulanın ötesinde gerçekleştiren

-Kime ne kadar lütüfta bulunduğunun hesabını yapmayan

-Kendisinden başkasına başvurulmasına rıza göstermeyen

-Kendisine sığınanı yüzüstü bırakmayan

Dünyada çokça hayırlara ikram ve ağırlanmalara denk geliyoruz, bu durum bizi memnun ediyor ve şükrettiriyor. Peygamber Efendimiz (s.a.v.)’in dilediği şekilde bizler de hem dünyamızda hem de ahiretimizde hayır üzere yaşamak ve hayırlar bulmak için dua ediyoruz. Bizler El Kerim isminin yansıması ile bizim hayatımıza dokunan ikramları değerlendirecek olursak bilmeliyiz ki evveliyatla bu hayırların hepsi Allah-ü Teala’nın rahmetinin eserleridir. İnsanlar cömert, ikram sahibi, şan ve şeref sahibi, hayrı bol olabilirler ama bu vasıflarla süslenmiş olsalarda  Kerem-i Mutlak sadece O’dur, O’nun yanında hiç gibi kalırlar.

Kuran’ın bize sorduğu şu sualin cevabını düşünürken, kendi meşguliyetlerimizden bulacağımız her cevap bizleri çözüme de bir adım yaklaştırabilir.

“Ey İnsan! Bol kerem sahibi Rabbine karşı, seni aldat(ıp günaha daldır)an nedir?” [4]