Varoluş Sebebimiz

Ey insanlar! Sizi ve sizden öncekileri yaratan Rabbinize (ibadet ve itaatle) kulluk ediniz ki takvâya erenlerden (emirlerine uygun yaşayıp yasaklarından kaçınarak korunanlardan) olasınız.

İnsan sadece yaptığı ameller sayesinde Allah’ın rızasını kazanabilir.

Allahu Teâlâ’yı nasıl sevmek mecburiyetinde isek, Allahu Teâlâ’nın sevgisinin alameti var. Seviyorum demek fayda etmiyor. Evvamil-i İlahiyyeye imtisal ettiğimiz takdirde ve Resulu (s.a.v)‘ne itaat ettiğimiz takdirde, sevgimiz belli olur. Bu kulum beni seviyor der Cenab-ı Hak. Neden? Emrime itaat ediyor işte. Peygamberime de itaat ediyor. Sözümü dinliyor. Emre itaat yasaklardan kaçmayı da içine alır. Yasaklardan kaçar ve dediklerini yapar. Yapma dediklerini de yapmaz. Bu Allahu Teâlâ’yı sevmeden doğar. Allahu Teâlâ’yı bilmeden doğar. Allahu Teâlâ’yı bilgi ne nispette ise, sevgi o nispette artar. Sevgi ne nispette artarsa, korku da o nispette artar. Allahu Teâlâ’yı sevmek ve O’ndan korkmak bilgiye bağlıdır. Marifet-i İlahi, Hakk’ı bilme... Hakk’ı bilme ve bildikten sonra O’na itaat etme.

Elhamdülillâh müslümanız! Gayemiz Allah’ın rızasını kazanmak; işimiz, ümmet-i Muhammed’e hizmet etmek, hayr işlemek, ibadat ve taat eylemek, insanlığa faydalı bir ömür geçirip, Rabbimiz’e, O bizden razı, biz O’ndan razı olarak kavuşmak.

(Ey Rabbimiz!) Yalnız sana (ibâdet ve itaatle) kulluk eder ve (her hal ve ihtiyacımızda) ancak senden medet umar/yardım dileriz.