El Câmi

El- Cami

Kâinat birbirine zıt ve birbirine benzer olan varlıklarla bezenmiştir. Gece ile gündüzü, güzel ile çirkini bir araya toplayan; denizler, hava, madenler ve insanları bir araya getiren Allah-u Teâla’dır. O birbirlerine benzeyen varlıkları bir araya getiren ve birbirinden farklı varlıkları bir arada toplayan olması bakımından El- Cami olarak vazedilir. Allah(CC)  camidir. Âlemi büyük bir insan, insanı da küçük bir âlem şeklinde halk etmiştir.  Fildeki sanatın aynısını hatta daha mükemmelini sivrisineğe toplamıştır. Gözle görülmeyen bir hücre olan embriyodan mükemmel bir insanın beden ve hayat programını toplayıp kodlamıştır. Allah (c.c) atomun çekirdek, elektron, nötron ve proton gibi farklı öğelerini bir araya getirmiş. Atomları toplayıp elementleri bir araya getirip molekülleri cem edip sayısız canlı ve cansız cisim ve organizmaları oluşturmuş ve oluşturmaktadır.

Bütün övgü ve erdemleri zatında toplayan Allah, mükemmelliklerin hepsini zat, vasıf, fiil ve isim olarak kendinde toplayandır.

Dünyada bizlere tanınan türlü imkânların ve nimetlerin hesabı sorulacağı için Allah bütün yaratıkları kıyamet günü cem edecek, toplayıp hesaba çekecektir.

“Ey Rabbimiz! Muhakkak ki sen, insanları (geleceğinden asla) şüphe edilmeyen bir günde toplayacak olansın. Hiç şüphesiz, Allah sözünden dönmez.” [1]

Evet, bu ayeti kerime öldükten sonra diriliş hakkında şüpheye düşen insanlar için inmiştir. İnsan bedeni ölümle darmadağın olacak ama öldükten sonra onları Cami olan tekrar diriltecektir. Ruh ve cesedi bir araya getiren Rabbimiz cennette de birbiri ile ülfet eden kalpleri orada tekrar birleştirecektir. İman edenleri toplayacak orada buluşturacaktır. Allah Dünyada iken toplandıklarımız kimler ise ahiret âleminde de bizi onlarla bir araya toplayacaktır. Kimleri seversek kimlerle dostluk kurarsak onlarla buluşturacaktır. O sebeple sevdiklerimize ve oturduğumuz meclislere dikkat etmemiz önerilir. Çünkü küfre rıza küfür, günaha rıza günahtır. Küfre razı olan kimse kendisi de kâfir olur, dini yönden hoş olmayan bir münkeri görüp de, ona razı olan ve o münkeratı yapanların arasına karışan, bilfiil o münkeri yapmasa bile, günah bakımından yapanlardan bir farkı olmaz.

Bunun ayetlerden delili ise şudur

(Allah) size, Kitab(ı’n)da: “Allah’ın âyetlerinin inkâr edildiğini ve onlarla alay edildiğini işittiğiniz zaman, onlar (bu sözü bırakıp) başka bir söze dalıncaya kadar (bu sırada onlara karşı gelemezseniz, bari) onlarla beraber oturmayın (böylece tepkinizi gösteriniz). Çünkü o zaman siz de onlara benzemiş olursunuz.” diye (bu âyeti) indirdi. Hiç şüphesiz Allah, münâfıkların ve inkârcıların hepsini cehennemde toplayacaktır.[47] [2]

Tabi oturan kimse razı ise durum böyledir, içten kızıpta, korkarak ve takiyye yaparak oturması farklıdır.

Bu ismin dünyada bir tecellisi de bizlerin eş, ebeveyn, kardeş, arkadaş, meslektaş gibi bağlılıklar ihsan etmesiyle aramızda kalbi yakınlıklar doğması ve gönüllerimizi birleştirmesidir. Dünyada farklı kimlik ve milliyete mensup insanları düşünelim. Yaşamla ilişki kurma biçimlerimiz, kendimizi tanımlayışımız, arzularımız, hayallerimiz başka başkadır. Rabbimiz tüm bu çeşitliliği sergileyebileceğimiz dünya hayatını bize bir geçim kaynağı ve mekânı olarak kısa süreli bir yararlanma vasıtası kılmıştır. Biz insanların yeryüzünde toplanması tıpkı karıncaların toprakta öbekleşmesine benzer. Dereler denize ulaşmadan önce orman tabanındaki çöküntüleri doldurarak gölleri nasıl oluşturuyorsa kâinatta ki her bir toplanmanın bir sebebi hikmeti ve arka planı vardır. Turnalar, kırlangıçlar öbek olup göçü gerçekleştirirler, bal arılarından oluşan bir kolonide bir ana arı, on binlerce işçi arı ve yüzlerce erkek arı cem olarak faaliyette bulunurlar. Kovan içerisinde, kendi vücudundan salgıladığı balmumu ile oluşturduğu peteklerde toplanarak çalışırlar. İnsan grupları da bu açıdan incelendiğinde Cami esmasının mazharıdırlar.

Mesela İslam’ın mabedi için de biz cami adını veriyoruz. Neden? İnsanları ibadet için toplayan, içine alan bina olduğu için. İçtimai hayatın yaşandığı, sorunlara çözümler sunulan insana huzur veren kucaklayıcı bir toplanma mekânı olan camiler Peygamber Efendimiz ’in yalın ama işlevsel mescidine benzer. Bugün ise mimarisi ile gökdelenlerle yarışmaya çalışan, güç ve ihtişam vurgulamak istediğimiz camilerin bu toplanma fonksiyonlarını yitirdiğini gözlemliyoruz.

Yine Kelam-ı İlahinin çevresine öbekleşen Müslümanların El-cami ismi şerifinin mazhariyetini sergilemesi tefrikadan uzaklaşarak vahdette toplanmaları, birlik olmalarıdır. Ayrıca çoklukların içinde daima Bir olanı görebilmektir.

Eğer ki bin ayna olsa bakan bir,

Gören bir, görünen bin bin göründü. [3]