Ahireti Veya Dünyayı Tercih Etmenin Sonuçları - 28.04.1985

Men uridat lehü'd-dünyâ ve'l-âhiretü fe-ehaze'l-âhirete ve tereke'd-dünyâ fe-lehü'l-cennetü ve in ehaze'd-dünyâ ve tereke'l-âhirete fe-lehü'n-nâr.

Ebû Hüreyre ve İbn Abbas radıyallahu anh'ten rivayet edilmiş:

"Her kime ki hem dünya hem de âhiret arz olunur…"

Önünde iki imkân belirdi; isterse dünyalık sahibi olacak, zengin olacak isterse âhireti tercih edecek, sevap kazanacak, cennetlik olacak. İki ihtimal var; bu yoldan giderse zengin olacak; köşkler, saraylar, arabalar, hizmetçiler, baklavalar, börekler, kaymaklar bu tarafta gırla gidecek. Ama dünyada; din, iman, âhiret sevabı yok. Diğer taraftan giderse mahrumiyet ve sıkıntı ama sonunda cennet var. Hak yol, doğru yol burası; ötekisi eğri yol.

"Kendisine dünya ve âhiret takdim edildiği, arz edildiği zaman kim âhireti alırsa ve dünyayı terk ederse…"

Felehû'l-cenneh. "Allah ona cenneti verir." Ve men ehaze'd-dünyâ ve tereke'l-âhireh. "Kim dünyayı alır da âhireti boş verirse, âhireti terk ederse…." Felehü'n-nâr. "Ona da cehennem olur."

Demek ki insanın karşısına yol çatalı çıktığı zaman menfaatsiz görünse bile Allahu Teâlâ hazretlerinin rızası tarafını tercih edecek. Faydalı, kârlı görünse bile Allah'ın rızasına aykırı yola girmeyecek.

Kesenin ucunu, fermuarını açmışlar, deste deste beş binlikleri on binlikleri gösteriyorlar:

"Hâkim bey, bizim dediğimizi yaparsan bu paralar senin olacak."

Rüşvet!

Paraları görüyor, on binlik desteler, milyonlar gelecek. Paraları görüyor ama rüşvet, yanlış yol. Menfaat var ama günah! Onu yapmayacak. "O paralar senin başına çalınsın. Gel bakalım buraya, sen rüşvet teklif ettin, bir de şuradan zabıt tut, sok şunu içeri." "Ama şu yol hayırlı." Gel bu yola git. Biraz sıkıntılı, biraz üzüntülü, biraz meşakkatli geliyor. O meşakkate katlanır, tahammül ederse cenneti kazanır.

Bu hadîs-i şerîfte bu kadar söylenmiş. Ben başka bir hadîs-i şerîfte de şöyle okudum; şimdi onu da nakletmenin zamanı geldi:

Peygamber Efendimiz diyor ki:

"Kim, kendisinin önüne yol çatalı çıktığı zaman âhireti tercih ederse…"

"Ben dünyayı istemem, ukbâyı isterim." dedi, âhireti tercih etti.

"Kim âhireti tercih ederse Allahu Teâlâ onun cemaallahu'ş-şemlehu iki yakasını bir araya getirir. İşini onarır, düzeltir, yoluna koyar."

Ve'ale ğınâhu fî kalbihî "Gönlüne bir zenginlik verir."

Adam sanki dünyalar onunmuş gibi efe efe ortada dolaşır. Hiç bir pervası olmaz, Allah ona "gönül zenginliği" verir. Bu gönül zenginliği olmadı mı insan fabrikatör de olsa rahat edemez. İçine huzur verir, gönül zenginliği verir.

Ve etethü'd-dünyâ ve hiye râğimetün. En çok hoşuma giden tarafı da bu. Bu cümleyi okudukça gülesim geliyor:

"Dünya da onun arkasından burnu sürte sürte gelir."

Kös kös gelir, mecburen gelir. Hani insanın kuzusunun, köpeğinin, kendisine bağlı bir şeyinin ardından gelmesi gibi burnu sürte sürte gelir.

Rağibe enfihû Arapça'da, "burnu yere sürtmek" demek.

Ve etethü'd-dünyâ. "Dünyalık ona gelir." Ve hiye râğimetun "Burnunu sürtse bile, dayasa bile, gelmek istemese keçi gibi inat etse bile, sürüne sürüne gelir."

Burnunu sürte sürte dünyalık onun peşinden gelir.

Allah nasip etmişse kim, nasıl mâni olabilir?

Allah dilemiş; "O kuluma, o nimet gelecek!"

Kim mâni olabilir?

Dünyalık ona gelir.

Âhireti tercih etmenin kârını gördün mü?

Gönül huzuru, rahatı bir, işlerinin intizama girmesi iki, yine dünyalıktan da nasibini almak, üç. Muradı oldu, daha ne istiyor? Her bakımdan sevap da kazandı, dünyası da âhireti de mamur oldu.

"Her kim ki dünyayı tercih ederse..."

"Boş ver hesabı, kitabı, cenneti; boş ver âhiretin sevabını. Bir de Boğaziçi'nde bir köşküm oldu mu âhiretin hesabı beni ilgilendirmez, bu dünyaya bir defa geleceğim."

Farz edelim, bir insan bu mantıkla hareket ederse. Böyle diyenler çok ya. Kimisi de nasihat ediyor; "Oğlum, aklını başına topla, aptallık etme." diyor.

Senin yaptığın aptallık.

Neden?

Bak Peygamber Efendimiz buyuruyor ki;

"Kim dünyayı tercih ederse, haramdan dünyayı tercih ederse, haram dünyayı tercih ederse…"

Ferrake'llâhu aleyhi emruhû "Allah onun işlerini darmadağın dağıtır."

Telaş, üzüntü, o taraftan bir sıkıntı bu taraftan bir sıkıntı. Oradan gemisi batar, buradan otobüsü devrilir, öbür taraftan kaza yapar, beri taraftan karısı kendisine bir oyun eder, öbür taraftan oğlu şöyle yapar. İşleri dağıldı.

Kim dağıtıyor?

Her şeyi yapan Allah'tır, Allah dağıttı.

Neden?

Ceza olarak. Sen misin haramı tercih eden, al bakalım! Haramdan aldı; faizden, içkiden, kumardan, zinadan aldı, cebine parayı koydu Bu haram parayı cebine koyunca öbür taraftan helal parasından birkaç misli fazlası gider.

Nasıl gider?

Ya doktora, ya kazaya, ya hırsızlara, ya dolandırıcılara gider, gider. Hiçbir şey yapmaz, bilmez. "Bu tarafta kâr edeceğim." diye, aldığı paradan fazlası gittikten sonra bu kâr değil ki bu akıllılık değil ki.

Ferrake'llâhu aleyhi emrihî. "Allah onun işini dağıtır." bir; ceza. İkinci ceza da;

Ve ceale fakrahû beyne ayneyhi. "Şu iki kaşının, gözünün arasına fakirliği yapıştırır."

Bu iki kaşının arasına fakirliği yapıştırmak, ne demek?

Manası şu:

Gözünün önünden fakirlik gitmez, "açlıktan ölüvereceğim" sanır. Be adam, üç tane fabrikan, dokuz tane apartmanın var, her birinden varidat gelip duruyor; ne korkuyorsun fakirlikten? Korkutur, Allah onu korkutur. Fakirlik gözünün önünden gitmez, "Öleceğim aman!" "Zekât ver." veremez, "Hayır yap." yapamaz, "Ye." yiyemez.

Hocamız rahmetullâhi aleyh derdi ki;

"Rızık insanın boğazından geçendir."

Boğazından geçmedikten sonra kasada duran paradan ne fayda! Demek ki şeytan fakirliği iki gözünün önüne getirtiyor veya Allah ceza olarak onu öyle gösteriyor. Fakirlikten ödü patlayıp titrer de hiçbir hayır yapamaz, rahat da edemez rahat yüzü de göremez.

Üçüncüsü ve en üzülecek şeylerin birisi de;

Ve lem ye'tihî mine'd-dünyâ illâ mea kütibe lehû. "Dünyalıktan da ezelde kaderine kısmetine ne yazılmışsa ondan fazlası gelmez."

Buyur işte, hadi bakalım, oturdun mu?

En sıkıntılı duruma düştün mü?

Düştün.

Neden?

Zaten Allah ne yazmışsa ondan fazlası gelmedi; ceza olarak sen de yaptığın haramlarla baş başa kaldın, durum da değişmedi. Onun için karşınıza çatal iş çıktığı zaman âhiret tarafını tercih edin, dünyayı, haramı tercih etmeyin. Âhireti, sevabı tercih edin.

Sözü uzattım ama bu, mühim bir derstir. Çünkü insanoğulları bu tarzda çok imtihan olur. Bilmem kime ne teklif gelir, hayatta hep bu imtihan olur; insan menfaati ile imtihan olur. İnsanın sevgisi, bağlılığı, sevdiği tarafa olan bağlılığından, sevgisinden dolayı yaptığı fedakârlıkla ölçülür.

Sen Allah'ı seviyor musun?

Seviyorum.

Nereden belli? Hiç fedakârlık yapmadın ki. Ne para verirsin, ne gayret edersin, ne uyku terk edersin, ne bir hayır hasenât yaparsın; nereden belli?

Allah onun ileride; "Yâ Rabbi! Ben seni seviyordum, yolunu seviyordum." diye ukala ukala, yalan yanlış konuşmasına meydan vermemek için bu dünyada imtihan eder, hüccetlerini hazırlar, âhirette itiraza mecali kalmaz.

Mutlaka her insanın imanı imtihan olur. Bakalım sâdık mı kâzib mi, doğru mu eğri mi, yalan mı gerçek mi? Onu anlamak için Allah imtihan eder. Hep bu imtihana mâruz olduğumuzdan hakkı tutun, hayrı tutun, sevap tarafını tutun; menfaat için günah tarafına kaymayın. Ondan hayır bereket gelmez. Onun için bunu biraz uzunca izah ettik.