Efendimizi Sevmek Ve Ona Uymak - 30.09.1990

Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem Efendimiz bin 400 küsur sene önce âleme teşrif eyledi. Ondan sonra da 63 yıl vazife gördükten, Allah'ın sevdiği bir şekilde ömür geçirdikten sonra, boş vakit geçirmeden bütün zamanını Allah'ın dinini yaymakta, her türlü meşakkatleri çekerek çalışmakta geçirdikten sonra âhirete irtihal eyledi.

Ve men yenkalib alâ akıbeyhi fe-len yedurrallâhe şey'en. "Eğer bir insan böyle topuğu üzerinde çark edip dönüp de yolunu değiştirip de imandan vazgeçer de yanlış yola saparsa onun Allah'a bir zarar vermesi bahis konusu değil."

Cümle cihan halkı, cümle kâinat varlıkları, bütün beşeriyet, bütün semavât ve arz hepsi Allah'ı kabul etmeseler, inkâr etseler saltanatına bir zerre noksanlık gelmez. Hepsi kabul etseler saltanatına bir zerre ilave olmaz. Onun mülkü saltanatı kulların ibadet etmesinden de küfretmesinden de yücedir, müstesnâdır, müstağnîdir, kulların O'na ihtiyacı var. Len yedurrallâhe şey'en. "Siz Allah'a zarar vermezsiniz, kendinizi mahvedersiniz." Kendinizi mahvedersiniz buyuruluyor.

Aziz ve muhterem kardeşlerim!

Onun için bize düşen Resûlullah'ı seviyorsak ki gerçek mü'min olmanın şartı bu. Ezanlarla fezâlara ismi ilan edilen, tahiyyatlarda günde beş vakit şu kadar kere kendisine dua ettiğimiz o Peygamber-i Zîşân Efendimiz'e hüsn ü ittibâ saadet-i dâreyn ermemizin, iki cihanda bahtiyar olmamızın sebebi bu. Dertlerimizin çaresi de müşkülatımızın çaresi de bu.

Cami dolusu insanlar, ülkeler dolusu insanlar bir işe yaramaz, neden?

İmanı olmayınca bir işe yaramaz. Rüzgâr nereden eserse öbür tarafa alır götürür. Kum tanesi gibi, onu tepeden ordan oraya rüzgar üfüre üfüre taşır tepeden hareket eder gider, çünkü iman yok.

Bu Resûlullah'ı tanıyacağız; hayatını, hadîs-i şerîflerini, sîret-i nebiyyesini okuyacağız; salât ü selâmı çok getireceğiz, çok yalvaracağız, sünnet-i seniyyesine en güzel tarzda uymak hususunda çok dikkat edeceğiz, gayet titiz davranacağız. Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem Efendimiz'i rüyamızda görüp iltifatına erinceye kadar, razı olduğunun işaretini alıncaya kadar rahat etmeyeceğiz, uğraşacağız, didineceğiz. Çoluk çocuğumuzu Resûlullah'ın sevgisiyle yetiştirin. Resûlullah deyince çocuğun yüzü gülecek. Tebessümler yayılacak, dudaklarında gülücükler meydana gelecek. Çocuk Peygamber Efendimiz'i bilecek. Peygamber Efendimiz'in yaşayışına göre hayatımızı tanzim edeceğiz, ailemizi ona göre kuracağız, konuşmamızı ona göre yapacağız, işimizi ona göre tanzim edeceğiz.

Yoksa kişi sevdiğine tâbi olur, tâbi olmazsa sevgisi noksan demek. Tâbi olmazsa yol kapalı demektir, çıkmaz yola girmiş demektir.

Kul in küntüm tuhibbûnellâhe fe't-tebiûni yuhbibkümullâhü. Allah'ın sevgisine, rızasına ulaşmak imkânsız demektir; çıkmaz yol. Şöyle yapacağım, böyle yapacağım bilmem ne bilmem ne… Ne yaparsan yap, Resûlullah'ın yolundan gayri yolların hepsi çıkmaz yoldur. Bu badireden çıkışın bir tek yolu var: Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem Efendimiz'e tâbi olmak; Resûlullah'a hüsn ü ittibâ ile tâbi olmak, insanların dalalet düştüğü, sapıttığı, şaşırdığı, dünyaya daldığı şu zamanda Peygamber Efendimiz'in sünnetini ihyâ etmek.