Ashabının Efendimize Düşkünlüğü - A - 10.10.1989

Amr b. Âs radıyallahu anh bildiriyor ki; "Resûllullah'tan başka bana sevgili bir kimse yok."

Ebû Abdillâh Hâlid b. Ma'dân yatağa girdiği zaman Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem'in ashâbına olan sevgi ve iştiyakını söyler, yâd eder, onları isimleriyle anardı. Onlar benim aslım, esasım, neslimdir, kalbim onlara meyilli, onlara şevkim çoğaldı. "Yâ Rabbi! Benim ruhumu hemen kabz eyle!" diye dua ede ede uyurdu. "Kabzet yâ Rabbi ruhumu! Canımı al da sevdiklerime kavuşayım." diye böyle her akşam dua ederdi.

Ebû Bekr-i Sıddîk radıyallahu anh'ten rivayet edilmiş ki; Resûlullah'a şöyle buyurdu;

"Seni gerçek peygamber olarak gönderen Allah'a yemin ederim ki Ebû Tâlib'in müslüman olması benim kendi babam Ebû Kuhâfe'nin müslüman olmasından beni daha çok memnun eder, içimdeki duygu öyle. Çünkü sen, biliyorum ki amcanı seviyorsun, Ebû Tâlib'in müslüman olmasını istiyorsun, ben senin arzunun yerine gelmesini istediğimden babamın müslüman olmasından önce senin arzunun yerine gelmesini arzu ediyorum." diye söylerdi.