Mağfiret Duası - 21.07.1985

Men kâle ve hüve sâcidun selâse merrâtin "Rabbi'ğfirlî, Rabbi'ğfirlî" lem yerfa' hattâ yuğfere lehû.

Ebû Said el-Hudrî'den Deylemî kitabına yazmış.

Peygamber Efendimiz buyuruyor ki;

"Her kim ki secde hâlindeyken, secdeye kapanmış bir hâldeyken üç defa Rabbi'ğfirlî, Rabbi'ğfirlî derse..."

Rabbi'ğfirlî sözünü iki defa söylüyor, ifade böyle. Aynen muhafaza ederek söylüyoruz. Ama diyor ki;

"Kişi üç defa Rabbi'ğfirlî, Rabbi'ğfirlî derse..."

Ne olur?

Lem yerfa'. "Kaldırmaz kendisini." Hattâ yuğfere lehû. "Mağfiret olunmadan kendisini kaldırmaz."

Secdeye vardı da secdede Rabbi'ğfirlî, Rabbi'ğfirlî, Rabbi'ğfirlî dedi mi daha başını kaldırmadan Allah onu avf u mağfiret eder.

Ne demek Rabbi'ğfirlî?

Rabbi, sonunda 'mütekellim ye'si yani "benim Rabbim", Rabbî, ye varmış, düşmüş, Rabbi diye telaffuz ediliyor.

"Ey benim Rabbim!"

İğfirlî. "Sen beni mağfiret eyle."

Secde hâlinde başını yere koymuş:

"Ey benim Rabbim! Beni mağfiret eyle. Ey benim Rabbim! Beni mağfiret eyle. Ey benim Rabbim! Beni mağfiret eyle." diyor; daha başını kaldırmadan Allah mağfiret eder.

"Mağfiret eyle" ne demek?

"Eyle"yi anladık, Türkçe, "mağfiret" ne demek?

Mağfiret, "örtmek" demek.

Başı örten âlete, savaşta kılıç gelmesin, ok gelmesin, kurşun gelmesin diye başa giyilen çelik âlete, demir âlete ne diyorlar?

"Miğfer" diyorlar; başı örtüyor.

İşte mağfiret de günahların örtülmesi; üstü kapatılıyor, örtülüyor. Kimse görmüyor. Allah onu biliyor, kul günah işlemiş ama üstünü kapatıyor, tamam, artık belli değil. Affediyor, kimseye göstermiyor, bildirmiyor. İşte bu demek. Af ile beraber düşünülebilir. "Mevcut günahların üstüne bir çizgi çekilmesi, bir örtü örtülmesi ve saklanması" demek. "Tamam, artık ortada yok, bitti" mânasına.

Üç defa söylemekte bir fayda var. Hemen bir şeyi bir defa söyleyip de peşini bırakmamalı. Çünkü Allahu Teâlâ hazretleri duada ısrarı sever.

Bir hadîs-i şerîfte geçiyor ki:

"Kul der ki; 'Yâ Rabbi!' Allahu Teâlâ hazretleri ona nazar etmez."

Günahkâr, edepsiz, kusuru çok; bakmıyor. O "Yâ Rabbi!" diyor, Allah bakmaz.

"Kul yine devam eder; 'Yâ Rabbi!' Allah yine bakmaz."

Hadîs-i şerîfte öyle diyor.

"Kul yine devam ediyor; 'Yâ Rabbi!..'"

Ağlıyor, üzülüyor, tekrar tekrar [yalvarıyor]. O zaman Allahu Teâlâ hazretleri - hadîs-i şerîfin bildirdiğine göre- buyururmuş ki;

"Ey meleklerim! Şahit olun, ben bu kulumu affettim. Çünkü bu kulum benden gayri rab olmadığını, kendisinin benden gayri rabbi olmadığını bildi, bana yöneldi, ısrarla 'Yâ Rabbi! Yâ Rabbi!' diye seslenip duruyor. Şahit olun ki ben onu affettim."

Israr edeceğiz. Kabahatliyiz, kusurluyuz, edepsiziz, eksiğimiz gediğimiz çoktur. Zaten yapsak yapsak ne yapabiliriz? Ateş olsak cirmimiz kadar yer yakarız. Zaten her şeyimizi Allah vermiş. Allah'ın verdiği şeyden bizim neyimiz var ki? Duadan gayri neyimiz var?

Hiçbir şeyimiz yok.

Onun için ısrarla istemeli. Üç kere istemeli, onun faydası var.

Sonra, kulun Allah'a en yakın olduğu hâl secde hâlidir.

"Hocam Allahu Teâlâ mekândan münezzeh değil mi?"

Münezzeh. Allah'a mekân isnad edemezsin. Mekândan münezzehtir, her yerde hâzır ve nâzırdır. Ama o hâl Allah'a en yakın hâldir. Çünkü şu pak alnını, şerefli yüzünü koydun yere, eğildin Allahu Teâlâ hazretlerinin huzurunda; tevazu gösterdin, kulluğunu bildin, O'nun azametini, dergâhının ululuğunu bildin, rabliğini bildin, başını yerlere koydun; "Yâ Rabbi!" diyorsun. İşte o hâl en yüksek hâldir.

Onun için dua ederken secde hâlinde, kula Rabbinin en yakın olduğu zaman olduğundan dua makbul oluyor. Daha başını kaldırmadan Allah onun, suçlarını bağışlayıveriyor, günahlarını örtüveriyor.